Stanisławów jednak żyje

Stanisławów, obecnie Iwano-Frankiwsk, niegdyś trzecie (po Lwowie i Krakowie) miasto Galicji, stolica Podkarpacia i Pokucia, dziś leży poza granicami Polski. Nie ma już Stanisławowa, ale wciąż są i żyją rozsiani po świecie stanisławowiacy. Niezwykle ciepło przyjęli oni wydane w 2008 roku Kresy Kresów. Stanisławów Tadeusza Olszańskiego (publicysty „Polityki”, autora wielu książek oraz tłumacza literatury węgierskiej), niejednokrotnie dzieląc się z autorem własnymi wspomnieniami, uzupełniając zawarte w książce informacje i prosząc o ciąg dalszy. Oto i on. W książce Stanisławów jednak żyje autor rozwinął niektóre wątki, przedstawił losy stanisławowskich bohaterów, takich jak prezydent Wacław Chowaniec, druh Romuald Rzędzian, doktorzy Jan Gutt i Stefan Hoszowski, Kazimierz Tatara, ale też opowiedział historie zwykłych ludzi, mieszkańców przedwojennego, wielokulturowego i etnicznie zróżnicowanego Stanisławowa. Opowieść wzbogacają unikatowe fotografie, w większości pochodzące z archiwów rodzinnych.

Nie ma już Stanisławowa, są stanisławowiacy!

Jak Stanisławów stał się Polską

Szarża pod Krechowiczami

Piłsudski w Stanisławowie

Prezydent Chowaniec

Kraj Jaworskich

Ateny Pokucia

Górka i Rewera

Sława Kołomyi

Druh Rzędzian – wódz zuchów

Orliki i orły

Kwestia honoru – doktor Gutt Mostowy

Doktor Hoszowski – nie przeżył własnej śmierci

Tragiczna konspiracja

Uratowani z zagłady

Panteleria

Echa Kresów

Jak pan Tatara uratował Mickiewicza

Powroty do przeszłości

Stanisławów jednak żyje

Bibliografia

Podziękowanie