Superwizja. Jak chronić się przed wypaleniem zawodowym i utratą zdrowia

Superwizja własnej pracy zawodowej stanowi formę profesjonalnego wsparcia i rozwoju w miejscu pracy poprzez systematyczny proces konsultacyjny. Ma na celu pomóc pracownikom poznać źródła osobistych trudności oraz znaleźć optymalne rozwiązania dla problemów rodzących się i rozwijających w środowisku pracy. Takie działania mogą zapobiec wypaleniu zawodowemu, które jest obecnie bardzo powszechnym zjawiskiem i zagraża potencjalnie każdej osobie aktywnej zawodowo. Z książki można dowiedzieć się: co to jest superwizja i dlaczego warto z niej korzystać; kim powinien być superwizor; co oznaczają dobre lub złe praktyki superwizyjne. Autorka przełamuje stereotyp głoszący, że ta forma psychoedukacji zastrzeżona jest wyłącznie dla psychoterapeutów. Przedstawia znacznie szersze możliwości i zakresy jej zastosowań w różnych środowiskach zawodowych, zachęcając do powszechnej i regularnej praktyki. „Gorąco zachęcam do lektury każdego, kto chce na długie lata zachować siły i zapał do pracy, radość obcowania z ludźmi, wiarę we własne możliwości oraz poczucie satysfakcji zawodowej”. Autorka

Od autorki | str. 11 Wstęp | str. 13 Rozdział I Mity i fakty na temat superwizji – na początek | str. 19 1.1. Superwizja – co to takiego? | str. 19 1.2. Dla kogo przeznaczona jest superwizja? | str. 20 1.3. Po co poddawać swą pracę superwizji? | str. 21 1.4. Co dzieje się podczas superwizji? – słów parę o zjawiskach tam omawianych | str. 22 1.4.1. Przeniesienie – cóż to takiego i jak je rozpoznać w codziennych relacjach? | str. 22 1.4.2. Przeciwprzeniesienie – czym się przejawia i kogo dotyczy? | str. 23 1.5. Jakie warunki uczestnictwa mogą zapewnić powodzenie superwizji? | str. 24 1.6. Czy superwizja pełni funkcję ochronną wobec wypalenia zawodowego? | str. 25 1.7. Co lepsze – superwizja czy coaching? | str. 26 1.8. Czy udział w superwizji własnej pracy wymaga szczególnych przygotowań? | str. 27 Rozdział II Istota superwizji – pojęcie, rodzaje i obszary zastosowań | str. 29 2.1. Ewolucja zakresu znaczeniowego pojęcia „superwizja” | str. 29 2.2. Rodzaje superwizji oraz obszary jej zastosowań | str. 33 Rozdział III Wsparcie w miejscu pracy jako czynnik ochrony przed wypaleniem zawodowym i utratą zdrowia | str. 45 3.1. Profesjonalne wsparcie w miejscu pracy jako strategia w redukcji stresu i jego konsekwencji | str. 45 3.2. Zdrowotne skutki stresu | str. 50 3.3. Wypalenie zawodowe jako konsekwencja chronicznego stresu w miejscu pracy | str. 54 3.4. Superwizja jako profesjonalna forma wsparcia i ochrony przed wypaleniem zawodowym – przegląd badań | str. 59 Rozdział IV Superwizja konsultacyjna jako ciągły i pogłębiony proces psychoedukacyjny | str. 64 4.1. Cele superwizji konsultacyjnej jako formy zapobiegania wypaleniu zawodowemu | str. 65 4.2. Czym różni się pogłębiona psychoedukacja od zwykłej edukacji? | str. 67 4.3. Zjawiska i procesy będące przedmiotem pogłębionej analizy superwizyjnej | str. 70 4.3.1. Przeniesienie – pojęcie, rodzaje, możliwości rozpoznania | str. 71 4.3.2. Przeciwprzeniesienie – istota, przejawy, źródła pochodzenia | str. 76 4.4. Przebieg sesji superwizyjnej – czyli czego po kolei można się spodziewać? | str. 79 4.5. Grupa Balinta jako szczególna forma analitycznej superwizji konsultacyjnej | str. 85 Rozdział V Prawo polskie wobec ochrony zdrowia osób aktywnych zawodowo | str. 87 5.1. Prawo polskie wobec superwizji jako formy ochrony zdrowia i przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu | str. 95 Rozdział VI Dobre i złe praktyki superwizyjne – słów parę z doświadczeń superwizora | str. 101 6.1. Możliwe źródła niepowodzeń superwizji | str. 101 6.1.1. Nieufność uczestników superwizji – co ją rodzi? | str. 102 6.1.2. Niechęć pracowników do rozwoju i doskonalenia zawodowego | str. 104 6.1.3. Przymus uczestnictwa w superwizji | str. 106 6.1.4. Chaos organizacyjny w firmie | str. 108 6.1.5. Superwizor jako źródło niepowodzenia superwizji | str. 109 6.1.6. Incydentalność superwizji | str. 112 6.2. Czynniki sprzyjające powodzeniu superwizji | str. 113 6.2.1. Zapewnienie poczucia bezpieczeństwa uczestnikom superwizji | str. 113 6.2.2. Budowanie zaufania pomiędzy superwizantami i superwizorem | str. 114 6.2.3. Przestrzeganie zasady dyskrecji – czyli wzajemna lojalność stron | str. 115 6.2.4. Dojrzałość pracownika i chęć rozwoju osobistego | str. 115 6.2.5. Dobrowolność uczestnictwa w superwizji | str. 116 6.3. Przykłady dobrych praktyk – z doświadczeń superwizora | str. 117 Rozdział VII Kompetentny superwizor – co znaczy trafić w dobre ręce? | str. 135 7.1. Wiedza i umiejętności, czy coś więcej? Co buduje profesjonalizm superwizora? | str. 136 7.2. Standardy etyczno-moralne superwizora jako fundament w budowaniu autorytetu | str. 141 7.3. Superwizor czy coach? – w służbie odpowiedzialności i w trosce o bezpieczeństwo | str. 144 7.3.1. Dylematy wokół istoty oraz rodzajów coachingu | str. 144 7.3.2. Wątpliwości w zakresie metod wykorzystywanych przez coachów | str. 148 7.3.3. Model kompetencji profesjonalnego coacha według ICF | str. 151 7.3.4. Wątpliwości natury etycznej oraz formalno-prawnej dotyczące coachingu | str. 154 7.4. Na co warto uważać, decydując się na wybór formy superwizji oraz osoby superwizora? | str. 156 Rozdział VIII Czy jesteś gotów do poddania swej pracy superwizji? | str. 160 Zakończenie | str. 167 Bibliografia | str. 171 Spis rycin | str. 181