Wzorce osobowe w prawie karnym

Publikacja prezentuje szczegółową analizę pojęcia wzorca osobowego wraz z propozycją procedury posługiwania się nim przy rozwiązywaniu problemów o charakterze teoretycznym czy dogmatycznym. Opracowanie przedstawia m.in.: sposób wyznaczenia treści powinnego zachowania przy użyciu wzorca osobowego; rolę wzorca w ustalaniu stanu świadomości sprawcy czynu zabronionego; zagadnienie przypisania odpowiedzialności karnej sprawcy charakteryzującemu się szczególną wiedzą lub umiejętnościami, a tym samym przewyższającemu wymagania, jakie sensownie można byłoby stawiać wzorcowi osobowemu. W publikacji zaproponowano też odróżnienie dwóch postaci wzorców osobowych: wzorca rekonstrukcyjnego (służącego wyłącznie do określenia stanu świadomości sprawcy czynu zabronionego) oraz wzorca optymalizacyjnego (normatywnego, służącego do formułowania sądów o charakterze ocennym, nieodzownych w procesie przypisywania odpowiedzialności za czyn zabroniony).

Wykaz skrótów | str. 11 Wprowadzenie | str. 13 Rozdział 1 Uwagi wstępne | str. 17 1.1. Założenia bazowe | str. 21 1.2. Rys historyczny | str. 29 Rozdział 2 Odmiany wzorców osobowych | str. 36 2.1. Ontyczne i normatywne podstawy odpowiedzialności karnej | str. 36 2.2. Wzorzec rekonstrukcyjny i optymalizacyjny (normatywny) | str. 41 2.3. Problematyka „budulca” wzorców osobowych | str. 48 2.3.1. Wzorzec rekonstrukcyjny | str. 49 2.3.2. Wzorzec normatywny | str. 56 Rozdział 3 Niektóre argumenty przeciwko posługiwaniu się wzorcami osobowymi | str. 63 3.1. Nullum crimen sine lege | str. 63 3.2. „Przekładalność” standardu spersonifikowanego na zdepersonifikowany | str. 66 3.3. Utożsamianie się sędziego z postacią modelową | str. 74 3.4. Obiektywizacja odpowiedzialności | str. 78 Rozdział 4 Aktualizacja wzorców osobowych | str. 102 4.1. Uwagi wprowadzające | str. 102 4.2. Zmienność elementów deskryptywnych i wartościujących | str. 104 Rozdział 5 Struktura wzorców osobowych | str. 116 5.1. „Pojemność” wzorców osobowych | str. 119 5.1.1. Podstawowe elementy konstrukcyjne wzorców osobowych | str. 123 5.1.2. Stopień nasycenia cechami indywidualizującymi | str. 149 5.2. Standard wyznaczany wzorcem normatywnym | str. 155 5.2.1. Kilka uwag o wykonalności w kontekście zasady ad impossibilia nemo obligatur | str. 155 5.2.2. Poziom wymagań | str. 166 5.2.3. Problematyka przekroczenia pola funkcyjnego | str. 178 5.3. Zgodność ze standardem wyznaczanym wzorcem normatywnym jako okoliczność wyłączająca odpowiedzialność karną | str. 182 Rozdział 6 Kryteria przypisania odpowiedzialności sprawcy o szczególnej wiedzy lub umiejętnościach | str. 187 6.1. „Szczególność” wiedzy lub umiejętności jako pojęcie relacyjne | str. 189 6.2. Między obiektywnym a subiektywnym przypisaniem | str. 195 6.3. Przeciwko rozpadowi kryteriów przypisania odpowiedzialności | str. 207 Rozdział 7 Rozpoznawalność możliwości popełnienia czynu zabronionego jako brzegowe kryterium przypisania odpowiedzialności karnej | str. 238 7.1. Przewidywalność skutku a rozpoznawalność możliwości wypełnienia znamion | str. 240 7.2. Przewidywalność (rozpoznawalność) obiektywna lub subiektywna | str. 250 7.3. Stosunek do innych kryteriów przypisania odpowiedzialności karnej | str. 272 7.3.1. Naruszenie reguł postępowania z dobrem prawnym | str. 272 7.3.2. Niektóre kryteria negatywne | str. 286 Wnioski końcowe | str. 291 Literatura | str. 301