Maria Bigoszewska swój najnowszy tom poetycki zatytułowała "Wołam cię po imieniu" i już w tym zdaniu kryje się symboliczne znaczenie wierszy – to bowiem przejmujący głos kogoś, kto wyraża nieustanną tęsknotę za obecnością bliskiego człowieka, skargę z powodu jego nieobecności i przerażenie wobec nicości i utraty pamięci. Bo właśnie pamięć jest najważniejszym tematem tej liryki; pamięć, która rani, której chcemy się pozbyć, a ona i tak wraca, by zadawać cierpienie. Wiersze są oszczędne, kryjące wiele mądrości, bogactwo doświadczeń, celność zapisu tego, co najważniejsze – prawdy o człowieku, błyskotliwości, inteligencji, gorzkiej ironii, a także – czułości, dobroci, empatii i podziwu. Poetka cierpliwie notuje chwile bolesnej świadomości przemijania i śmierci, by wydobyć na światło dzienne współczucie wobec wszelkich istot i dojmującą kruchość egzystencji. Paweł Tański

*** (Patrzę, jak obcinają gałęzie gruszy...) *** (Wolałaby, żeby umarł, niźli odszedł...) *** (Miesza kości z gwiazdami...) *** (Nieczysta na śmietnisko...) Bez znieczulenia *** (Nie powinna tu spać...) *** (To się musi źle skończyć...) *** (Ona umiera...) *** (Dlaczego ja...) *** (Wpuść lisa do kurnika...) *** (To nie to łóżko...) *** (Zasnąć i obudzić się w jasnym świetle...) *** (Wielu z nich ma coś z ciebie...) *** (Wiem, że tu jesteś...) *** (Po to, by maszynista...) *** (Czasem nie trzeba dużo...) *** (Chciałem nie myśleć...) Łotr Epitafium Skóra Regres *** (Mijał mnie, szepcząc...) Przeprowadzka *** (Muszę unikać mężczyzn...) Rodzinna fotografia *** (Znaki choroby przypominają ślady...) *** (Oddech za oddech...) *** (W plątaninie kryjówek...) Popołudnie *** (Jedno pragnienie...) *** (Niechaj mój umysł...) *** (Siostro, słyszę twój uśmiech...) *** (Przez wielki śnieg...) *** (Spódnica w nogach...) *** (Leży w skopanym łóżku...) Istnienie *** (Kto dzisiaj wkłada stary płaszcz...) *** (Szukam cię, tajemnico...) Bez dowodów *** (Wewnątrz śpi stary człowiek...) *** (Najjaśniej widzę jego niedorzeczność...)