Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

Poetą jest ten, kto tworzy swój świat. Jurek Zawadski go stworzył: raz pełen cierpienia, innym razem ironiczny. Przeszły i przyszły. Ale go nie ukrył. Zobaczcie więc ów świat, poczujcie jego krwiobieg, nasłuchujcie tętna, choćby dla pożywienia zmysłów i umysłów, jest to bowiem świat piękny i żywy, czasem w mrok upada – tam też jest poezja. W światłości – jest także. Poeta wszechobecny podaje Wam dłoń: buldożer liryczny – to Jurek Zawadski. Roman Honet Jurij Zawadski bawi się językiem całkiem na poważnie. To mocny głos z Ukrainy – kraju, gdzie poezja naprawdę coś znaczy. Szczerze polecam skoczyć w tę książkę na główkę. Przemysław Witkowski Fabularne, zaczepne, gorzko-radosne wieści z życia. Jak mówią koledzy: i wypijesz, i nie stracisz, a i potańczyć wolno. Konrad Góra Jurij Zawadski mówi, że jest może najbardziej polskim poetą ukraińskim i coś w tym jest. Wiele zrobił jako tłumacz i wydawca dla obecności polskiej poezji na Ukrainie. Ale jest też poetą anarchicznym, który rozbija rozmaite tradycje i konwencje. Jego książka to fascynująca wędrówka w wielu kierunkach – od poezji wizualnej po piosenki. A przede wszystkim Zawadski bada granice wolności, nadgryza ją na wiele sposobów. Justyna Sobolewska

Oksanka Zarzecze Papieros Bez rymu Bracia Nóż Wybory (a) Wybory (b) Wybory (c) K Człowiek Wolny człowiek jeszcze się nie urodził Jeśli wyjdziesz mi naprzeciw Niespodzianie, nasienie Kwiat syreny Przychodzą do mnie Z telewizji Nerwowy papieros Miasto, jedno z miast Igraszka Zmienny, bo mniejszy Ryby Zbawca Miasto północne Już trupy Libacja Patrz na mnie Tajemnicą Zaczekać Tak się zabija W świątyni Od dawna o tym mówię Świątynia Nie wiem, co się stało W drogę Nikt nie słyszy Jeśli wyjdziesz mi naprzeciw; z Jurijem Zawadskim rozmawia Marcin Gaczkowski nota edytorska