W pośpiechu rzeka płynie

W twórczości poetyckiej Anny Frajlich, wyprawy w przeszłość, zarówno podejmowane z własnej woli jak te mimowolne, niekiedy oniryczne, natrętne i obsesyjne – okazują się nie tyle celem, ile drogą do zbadania fenomenu pamięci. Bezwładny rejs, choć nie z prądem, ale pod prąd czasu, napotyka wyrzucone na brzeg znajome szczątki, pośród których odnaleźć można jeszcze cenne pamiątki – obok bezwartościowych albo znaczących lecz również niechcianych, bo najbardziej bolesnych. Każdy powrót czy jego najskromniejsza namiastka staje się jednak dowodem istnienia w świecie, gdyż „Pamięć pierwsza / schodzi do grobu”. Chciałoby się rzec: pamiętam – więc jestem. Ale poetka sparafrazuje Descartesa jeszcze dobitniej: „Boli mnie / więc jestem”. z posłowia Piotra Michałowskiego

Odjazdy, powroty, pamięć Powrót w nieznane Jak najdalej Wyjazd Seder Jeszcze raz Rzym Toskania Ból powrotów już znałaś Stare albumy Matki mojej ojciec (fragment) Emigracja Kuzyn Traktem niepamięci Już czekają konie Wilno Mickiewicza W samolocie Pamięć pierwsza Czas Sezam sam się otwiera Strych I też płyną Lubię wracać Po przebudzeniu Czy to miasto ucieka A jednak jeszcze czytają Prawdziwe książki Zakładka Podczas lektury Po kropce Aleksandra Fiuta Nad wierszami Andrzeja Buszy O mękach nad wyborem wiersza do analizy Niedaleko Z dziennika lektury Tylko cel się liczy Jabłka? Miłość Pod brązem jest tylko brąz Szukanie klucza *** (Zbudowałam zagrodę...) *** (Wygnanie z piekła...) Kołysanka Szuka klucza Loki Różnica Niedokończone Definicja Jastrzębie Z wycieczki w dojrzałość (list pierwszy) (list drugi) Snem wiecznym żyć Senność Nagrobek Monolog 16 minut? Pył Powroty w bliskie nieznane (Piotr Michałowski)