Książka Małgorzaty Litwinowicz-Droździel to opowieść tyleż o „oswajaniu” Bałtyku i Pomorza, co o ich zawłaszczaniu, kolonizowaniu i polonizowaniu. Wpisana w tytuł dwuznaczność jest stale obecna na kartach tej książki. Oswajanie to bowiem opowieść, a właściwie wiązka opowieści (…) rekonstruujących proces włączania Bałtyku i Pomorza do polskiego wspólnotowego imaginarium. To jednak także opowieść o konstruowaniu tożsamości nowego, mającego ambicję bycia nowoczesnym, państwa polskiego, które w 1918 roku na mocy traktatu wersalskiego zyskało lub, jak chciano to przedstawiać, „odzyskało” dostęp do morza.
prof. dr hab. Iwona Węgrzyn, Uniwersytet Jagielloński
Jedną z największych zalet książki jest eseistyczny styl (…). Autorka porusza się ze swobodą między dyscyplinami – łączy narzędzia literaturoznawstwa, historii nauki, etnologii i studiów postkolonialnych. Jej język jest żywy, niekiedy ironiczny, lecz nigdy banalny. W rezultacie otrzymujemy książkę, która – choć erudycyjna – zachowuje rytm eseju: osobistą tonację, błyskotliwe metafory, swobodę myślenia. Ten „nie do końca akademicki” ton (…) pozwala autorce nawiązać dialog z czytelnikiem spoza wąskiego kręgu specjalistów, a jednocześnie nie tracić naukowej rzetelności.
dr Magdalena Sacha, Uniwersytet Gdański
Małgorzata Litwinowicz, dr hab., prof. UW – wykładowczyni w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Historyczka kultury polskiej XIX wieku, lituanistka, animatorka kultury. Zajmuje się problematyką polskiej nowoczesności, w szczególności kwestiami związanymi z przemianami medialnymi i wynalazczością. Autorka i redaktorka wielu książek, m.in. Zmiana, której nie było. Trzy próby czytania Reymonta (2019) oraz Praktyka – utopia – metafora. Wynalazek w XIX wieku (2016).
-25%