Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze skutkuje odmową rejestracji znaku bądź unieważnieniem prawa ochronnego ze skutkiem wstecznym, a w konsekwencji brakiem jego ochrony prawnej. Autorka wyjaśnia, jak należy rozumieć przesłankę złej wiary przy zgłoszeniu znaku, tak by stanowiła narzędzie przydatne dla praktycznej realizacji celów założonych przy jej wprowadzeniu. W książce szczegółowo mówiono następujące kwestie: - koncepcję kryteriów dobrej i złej wiary na gruncie prawa cywilnego; - instytucję zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze w prawie unijnym; - rozumienie przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego w prawie polskim w stanowiskach judykatury i nauki prawa; - instytucję zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze w kontekście systemowym polskiego prawa znaków towarowych. Opracowanie przeznaczone jest dla prawników praktyków na co dzień zajmujących się sprawami z tego zakresu. Zainteresuje również osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz przedstawicieli spółek cywilnych, handlowych oraz spółdzielni i stowarzyszeń.

Wykaz skrótów | str. 17 Wprowadzenie | str. 23 Rozdział I Ujęcie dobrej i złej wiary na gruncie prawa cywilnego | str. 31 Cywilistyczne ujęcie dobrej i złej wiary | str. 31 Pojęcia „dobra wiara” oraz „zła wiara” jako element konstrukcyjny norm prawa cywilnego | str. 32 Funkcje przesłanek dobrej lub złej wiary w obszarze prawa cywilnego | str. 36 Ochrona dobrej wiary | str. 39 Brak systemowej definicji legalnej pojęć „dobra wiara” lub „zła wiara” w polskim prawie cywilnym i jego konsekwencje | str. 42 Rozumienie przesłanek dobrej i złej wiary w piśmiennictwie oraz orzecznictwie w obszarze prawa cywilnego | str. 46 6.1. Uwagi wprowadzające | str. 46 6.2. Dobra i zła wiara w znaczeniu obiektywnym – stanowiska odwołujące się do zasad postępowania  | str. 48 6.3. Dobra i zła wiara w znaczeniu subiektywnym – stanowiska odwołujące się do stanów psychicznych | str. 53 6.4. Rozumienie dobrej i złej wiary na gruncie Kodeksu cywilnego (w nauce prawa) | str. 55 6.5. Rozumienie dobrej i złej wiary w prawie cywilnym – stanowisko orzecznictwa  | str. 61 6.6. Podsumowanie stanowisk doktrynalnych i orzeczniczych dotyczących rozumienia przesłanki dobrej i złej wiary w prawie cywilnym | str. 66 Domniemanie dobrej wiary w polskim prawie cywilnym | str. 68 7.1. Charakter instytucji przewidzianej w art. 7 k.c.  | str. 68 7.2. Zakres zastosowania domniemania z art. 7 k.c.  | str. 75 Zagadnienia podmiotowe oraz kwestie temporalne związane z dobrą lub złą wiarą | str. 76 8.1. Uwagi wprowadzające | str. 76 8.2. Dobra lub zła wiara w przypadku konfiguracji wieloosobowych | str. 77 8.3. Dobra lub zła wiara a przedstawicielstwo | str. 79 8.4. Dobra lub zła wiara osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej | str. 82 8.5. Moment czasowy odpowiedni dla oceny dobrej lub złej wiary | str. 86 Zasadność posługiwania się cywilistycznym rozumieniem dobrej i złej wiary na potrzeby instytucji zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze (wzmianka) | str. 87 Rozdział II Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze w unijnym prawie znaków towarowych | str. 89 Wprowadzenie do tematyki złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego w unijnym prawie znaków towarowych | str. 89 1.1. Znaczenie regulacji unijnych oraz unijnej praktyki interpretowania i stosowania przesłanki złej wiary dla prawa polskiego | str. 89 1.2. Charakter unijnego systemu prawa znaków towarowych w kontekście konstrukcji złej wiary przy zgłoszeniu znaku – uwagi ogólne | str. 92 1.2.1. Uwagi wprowadzające | str. 92 1.2.2. Zasada terytorialności | str. 96 1.2.3. Środki ochrony przed zawłaszczeniem znaku towarowego | str. 99 Konstrukcja złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego w unijnym prawie znaków towarowych | str. 101 2.1. Pozycja przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego w unijnym systemie prawa znaków towarowych – uwagi ogólne | str. 101 2.2. Konstrukcja złej wiary przy zgłoszeniu znaku w przepisach dyrektyw znakowych | str. 105 2.2.1. Zła wiara w dyrektywie 89/104/EWG oraz dyrektywie 2008/95/WE  | str. 105 2.2.2. Zła wiara w dyrektywie 2015/2436  | str. 109 2.2.3. Geneza regulacji dotyczących zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze w dyrektywach znakowych | str. 113 2.2.4. Koncepcja złej wiary przy zgłoszeniu znaku w dyrektywach znakowych | str. 117 2.2.5. Przesłanka złej wiary a nieautoryzowana rejestracja znaku na rzecz agenta lub przedstawiciela | str. 123 2.2.6. Sposób oceny przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku oraz konsekwencje jej wystąpienia na tle regulacji dyrektywy 2015/2436 | str. 126 Konstrukcja zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze w rozporządzeniach znakowych | str. 128 3.1. Znaczenie charakteru systemu znaku unijnego dla instytucji zgłoszenia znaku w złej wierze | str. 128 3.2. Regulacja zgłoszenia w złej wierze w przepisach rozporządzeń znakowych  | str. 130 3.3. Przesłanka złej wiary przy zgłoszeniu znaku w rozporządzeniach znakowych oraz unieważnienie prawa do znaku zgłoszonego w złej wierze  | str. 134 3.4. Wykładnia przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego w prawie unijnym – przed wyrokiem w sprawie Lindt | str. 141 Stanowisko sądów unijnych jako klucz do rozumienia przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego | str. 143 4.1. Przełomowy wyrok w sprawie Lindt | str. 143 4.1.1. Uwagi wprowadzające – znaczenie i tło sprawy Lindt | str. 143 4.1.2. Stanowisko Trybunału Sprawiedliwości w kwestii rozumienia przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku przedstawione w sprawie Lindt | str. 148 4.2. Przegląd późniejszego orzecznictwa sądów unijnych na gruncie regulacji dotyczących złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego | str. 159 4.2.1. Uwagi wprowadzające – przyjęta w orzecznictwie koncepcja złej wiary | str. 159 4.2.2. Czynniki wskazujące na istnienie złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego w świetle wyroku w sprawie Lindt | str. 163 4.2.3. Uwagi dotyczące koncepcji złej wiary rozwiniętej po wyroku w sprawie Lindt | str. 173 4.2.4. Pozostałe zagadnienia dotyczące złej wiary przy zgłoszeniu znaku rozważane w orzecznictwie | str. 173 4.2.5. Sytuacje transgraniczne przy ocenie złej wiary  | str. 174 4.2.6. Kategorie przypadków złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego wskazywane w orzecznictwie | str. 176 4.2.7. Zgłoszenie znaku unijnego przez nielojalnego agenta | str. 177 4.2.8. Przykłady najnowszego orzecznictwa sądów unijnych dotyczącego złej wiary | str. 179 4.2.9. Rekapitulacja – najnowsze orzecznictwo sądów unijnych (kwestie ogólne) | str. 186 4.2.10. Pozostałe zagadnienia prawne pojawiające się na gruncie najnowszych orzeczeń sądów unijnych | str. 193 Rozdział III Pojęcie złej wiary jako element konstrukcyjny instytucji zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze w polskim prawie znaków towarowych | str. 199 Uwagi wprowadzające – czynniki wpływające na rozumienie przesłanki złej wiary | str. 199 Występowanie instytucji zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze w regulacjach polskiego prawa znaków towarowych | str. 201 2.1. Konstrukcja złej wiary w ustawie o znakach towarowych z 1985 r. | str. 201 2.2. Konstrukcja złej wiary przy zgłoszeniu znaku w Prawie własności przemysłowej | str. 202 Brak definicji legalnej pojęcia „zła wiara” w polskim prawie znaków towarowych oraz jego konsekwencje | str. 204 Rozumienie pojęcia „zła wiara” w ramach instytucji zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze w polskiej doktrynie i orzecznictwie | str. 206 4.1. Ujęcia złej wiary przy zgłoszeniu znaku wykształcone w okresie obowiązywania ustawy o znakach towarowych z 1985 r. | str. 206 4.1.1. Definicje (ujęcia) doktrynalne złej wiary | str. 206 4.1.2. Definicje (ujęcia) orzecznicze złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego | str. 211 4.2. Koncepcje złej wiary przy zgłoszeniu znaku wykształcone na gruncie Prawa własności przemysłowej | str. 225 4.2.1. Koncepcje (ujęcia) doktrynalne złej wiary | str. 225 4.2.2. Koncepcja (ujęcie) przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego w orzecznictwie na gruncie Prawa własności przemysłowej | str. 256 4.3. Subiektywne, obiektywne bądź mieszane ujęcia złej wiary przy zgłoszeniu znaku prezentowane w doktrynie i orzecznictwie | str. 270 4.4. Kwestia posługiwania się cywilistycznym rozumieniem dobrej i złej wiary na gruncie prawa znaków towarowych | str. 279 4.4.1. Przegląd stanowisk doktrynalnych i orzeczniczych dotyczących relacji koncepcji dobrej i złej wiary w prawie cywilnym oraz prawie własności przemysłowej (prawie znaków towarowych) | str. 279 4.4.2. Znaczenie prawa unijnego dla wykładni przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego | str. 291 4.5. Sposób oceny złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego – kwestie materialnoprawne  | str. 295 4.6. Kategorie przypadków (formy zjawiskowe) zgłoszenia znaku w złej wierze wyróżniane w nauce prawa i orzecznictwie | str. 296 4.6.1. Podstawowe kategorie przypadków złej wiary przy zgłoszeniu znaku wyróżniane w doktrynie | str. 296 4.6.2. Pozostałe kategorie przypadków złej wiary przy zgłoszeniu znaku wyróżniane w piśmiennictwie | str. 304 4.6.3. Kategorie przypadków złej wiary przy zgłoszeniu znaku wskazywane w orzecznictwie  | str. 310 Rozdział IV Instytucja zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze – założenia teoretyczne | str. 317 Uwagi wprowadzające | str. 317 Instytucja zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze | str. 322 2.1. Wcześniejszy stan prawny – ustawa o znakach towarowych z 1985 r. | str. 322 2.2. Instytucja zgłoszenia znaku w złej wierze uregulowana w art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. (obecnie art. 1291 ust. 1 pkt 6 p.w.p.) – geneza przepisu | str. 329 2.3. Konstrukcja zastosowana dla regulacji zgłoszenia znaku w złej wierze z art. 1291 ust. 1 pkt 6 p.w.p. (dawniej art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.) – charakterystyka ogólna | str. 334 2.4. Zła wiara przy zgłoszeniu znaku jako bezwzględna przeszkoda w uzyskaniu rejestracji znaku towarowego | str. 336 2.4.1. Uwagi wprowadzające | str. 336 2.4.2. Przeszkoda w postaci złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego a inne przeszkody rejestracyjne | str. 337 Zagadnienia podmiotowe w ramach instytucji zgłoszenia znaku w złej wierze | str. 346 Wpływ przeznaczenia i funkcji znaków towarowych na ocenę złej wiary | str. 351 Domniemanie dobrej wiary w przypadku zgłoszenia znaku towarowego | str. 353 Moment czasowy właściwy dla oceny złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego | str. 361 Sposób oceny przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku (zagadnienia proceduralne) oraz konsekwencje jej wystąpienia | str. 366 7.1. Odmowa rejestracji z powodu zgłoszenia znaku w złej wierze | str. 366 7.2. Unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy z powodu złej wiary przy zgłoszeniu | str. 369 7.3. Zagadnienie częściowej odmowy lub częściowego unieważnienia prawa ochronnego z powodu złej wiary przy zgłoszeniu | str. 371 Zgłoszenie znaku w złej wierze (art. 1291 ust. 1 pkt 6 p.w.p.) a znak zgłoszony na rzecz agenta lub przedstawiciela bez zgody właściciela znaku (art. 161 ust. 1 p.w.p.) | str. 375 8.1. Podstawa instytucji z art. 161 p.w.p. w prawie międzynarodowym – art. 6septies konwencji paryskiej | str. 375 8.2. Charakter i funkcja regulacji przewidzianej w art. 161 p.w.p. | str. 376 8.3. Relacja regulacji dotyczących zgłoszenia znaku w złej wierze oraz zgłoszenia znaku na rzecz agenta bez zgody właściciela znaku | str. 378 Rozdział V Instytucja zgłoszenia znaku w złej wierze jako mechanizm kolizji praw i interesów | str. 387 Uwagi wprowadzające | str. 387 Instytucja zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze jako sposób rozwiązywania kolizji interesów lub dóbr | str. 388 Przesłanka złej wiary przy zgłoszeniu znaku a zasada rejestracji i zasada pierwszeństwa | str. 395 3.1. Instytucja złej wiary przy zgłoszeniu znaku jako mechanizm korygujący wobec systemowych zasad rejestracji i pierwszeństwa | str. 395 3.2. Instytucja zgłoszenia znaku w złej wierze a ochrona wcześniejszego używacza oznaczenia | str. 397 Instytucja zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze a zasada terytorialności ochrony | str. 399 4.1. Zasada terytorializmu ochrony znaków towarowych | str. 399 4.2. Znaczenie zasady terytorializmu dla oceny przesłanki złej wiary przy zgłoszeniu znaku | str. 401 Zła wiara przy zgłoszeniu znaku towarowego a obowiązek oraz zamiar używania znaku | str. 405 Znaczenie zgody zainteresowanego dla oceny złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego | str. 420 Znaczenie własnego, godnego ochrony interesu zgłaszającego dla oceny złej wiary | str. 422 Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze a regulacje dotyczące czynów nieuczciwej konkurencji | str. 424 8.1. Przesłanka złej wiary przy zgłoszeniu znaku a regulacje ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji | str. 424 8.2. Postulat de lege ferenda w piśmiennictwie – przeszkoda w postaci sprzeczności używania znaku z regulacjami ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji | str. 427 8.3. Podsumowanie – instytucja złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego a regulacje służące zwalczaniu nieuczciwej konkurencji | str. 428 Wykonywanie prawa ochronnego na znak towarowy uzyskanego wskutek zgłoszenia znaku w złej wierze | str. 431 Rozdział VI Rekapitulacja rozważań | str. 435 Uwagi wprowadzające | str. 435 Wnioski z przeprowadzonej analizy | str. 437 2.1. Uwagi wprowadzające | str. 437 2.2. Pojęcie złej wiary | str. 438 2.2.1. Brak potrzeby przyjęcia definicji normatywnej lub innego dookreślenia pojęcia złej wiary | str. 438 2.2.2. Rozumienie pojęcia złej wiary | str. 438 2.2.3. Autonomia koncepcji złej wiary w prawie znaków towarowych wobec ujęć cywilistycznych | str. 440 2.2.4. Subiektywno-obiektywne ujęcie złej wiary w prawie znaków towarowych | str. 441 2.3. Pozycja systemowa przesłanki zgłoszenia znaku w złej wierze | str. 442 2.3.1. Niezależny charakter przesłanki złej wiary jako przesłanki bezwzględnej | str. 442 2.3.2. Przesłanka złej wiary jako odstępstwo od systemowych zasad rejestracji i pierwszeństwa | str. 443 2.3.3. Niezależność przesłanki złej wiary wobec innych regulacji prawa znaków towarowych | str. 443 2.3.4. Proceduralne aspekty badania przesłanki złej wiary | str. 444 Bibliografia  | str. 445 Orzecznictwo | str. 459