Książka Przestrzenie muzyczne w polskim teatrze współczesnym prezentuje różnorodne sposoby funkcjonowania muzyki w polskim teatrze dramatycznym ostatniego dwudziestopięciolecia. Odnosząc się do twórczości wybranych reżyserów i współpracujących z nimi kompozytorów autorka podejmuje szereg zagadnień teoretycznych, ściśle wiążących się z obecnością muzyki w przedstawieniu teatralnym: począwszy od kwestii związanych z percepcją muzyki scenicznej, przez klasyfikację zjawisk akustycznych w teatrze oraz wpływ nowych mediów na sposób kształtowania dźwięku, aż po różnorodne ujęcia znaczenia muzycznego. Ogniwem spajającym poszczególne fragmenty monografii jest kategoria przestrzeni muzycznej, którą w najbardziej ogólnym i metaforycznym sensie rozumieć należy tu jako pewien specyficzny sposób funkcjonowania dźwiękowości w przedstawieniu teatralnym. Analizując inscenizacje takich twórców, jak Jerzy Jarocki, Jerzy Grzegorzewski, Krystian Lupa, Andrzej Dziuk, Krzysztof Warlikowski czy Jan Klata, autorka stara się nie tylko zwrócić uwagę na szczególną istotność warstwy muzycznej spektaklu teatralnego, ale przede wszystkim wskazać możliwe metody i narzędzia służące jej badaniu.

Spis treści Wstęp / 7 ROZDZIAŁ I Muzyka i teatr – rys historyczny Od syntezy do hierarchii / 25 Narodziny tragedii z ducha muzyki, czyli teoretyczne próby powrotu do antycznej jedności sztuk / 32 Wagner i Gesamtkunstwerk / 39 Muzyka sceniczna w okresie reformy teatru / 43 ROZDZIAŁ II Percepcja muzyki w przedstawieniu teatralnym Przestrzenie dźwiękowe / 55 Muzyka, hałas i cisza / 60 O dźwiękowości w teatrze i modelach jej percepcji / 63 Muzyczne znaczenia / 70 O „języku muzycznym” i jego negacji / 72 Muzyka w systemach znaków teatralnych / 80 ROZDZIAŁ III Muzyka i świat przedstawiony Teatralna fonosfera w dobie nowych mediów / 87 Muzyka a fikcja teatralna / 96 „Zburzyć logikę muzyczną”: kompozycje Stanisława Radwana w inscenizacjach Jerzego Jarockiego i Jerzego Grzegorzewskiego / 109 Muzyczne pejzaże przedstawień Krystiana Lupy / 138 Kabaretowy żywioł muzyczny w spektaklach Andrzeja Dziuka i Teatru Witkacego w Zakopanem / 155 To ostatnia niedziela – songi w przedstawieniach Krzysztofa Warlikowskiego / 170 Covery, mash-upy, remiksy: „umuzycznienie” w spektaklach Jana Klaty / 187 ROZDZIAŁ IV Performatywny wymiar muzyki scenicznej Od rozumienia do emergencji znaczenia / 205 Rytm a materialna obecność ciała / 212 Dźwiękowa przestrzeń performatywna / 228 Muzyka – ciało – proksemika / 239 Zakończenie / 251 Bibliografia / 257 Spis ilustracji / 266 Indeks osób / 269 Summary / 276 Résumé / 278 Zusammenfassung / 280