Ku harmonii?

Na książkę tę składają się interpretacje literackich przedstawień muzyki w wybranych utworach polskich poetów z drugiej połowy wieku XX i początku następnego stulecia. O jej powstaniu zdecydowała fascynacja dwoma odrębnymi dziedzinami twórczości artystycznej – poezją oraz muzyką. Książka składa się z trzech części. W pierwszej zamieszczono teksty poświęcone Jarosławowi Iwaszkiewiczowi, Mironowi Białoszewskiemu i Aleksandrowi Watowi. W części drugiej znalazły się interpretacje utworów Julii Hartwig, Wojciecha Wencla, Bolesława Taborskiego oraz tekst o poetyckim dialogu Adama Zagajewskiego ze Zbigniewem Herbertem, natomiast w trzeciej – studia o wierszu Witolda Wirpszy i o utworach Wisławy Szymborskiej.

Wprowadzenie 9 I Heroiczny śpiew w obliczu śmierci. Arietta Jarosława Iwaszkiewicza 25 Bach Mirona Białoszewskiego 45 Muzyka słuchana ciałem i umysłem. Nieszpory w Notre-Dame Aleksandra Wata 80 II Barokowa muzyka z Wenecji w wierszach Julii Hartwig 101 O inspiracjach muzycznych dwu wierszy Wojciecha Wencla 114 Muzyka „prawdziwa” i „jazgot” według Bolesława Taborskiego 123 W obronie muzyki. Adam Zagajewski (Wiolonczela) w rozmowie ze Zbigniewem Herbertem (Skrzypce) 146 III Teoryjka Witolda Wirpszy 159 Wisława Szymborska o muzykach i muzyce 174 Zamiast zakończenia 191 Nota bibliograficzna 197 Wybrana bibliografia 199 Indeks nazwisk 209 Summary 215 Od Redakcji 219