Przewietrzyć zatęchłą atmosferę uniwersytetów. Wokół literaturoznawczej polonistyki doby stalinizmu

Książka, której zamiarem jest prześledzenie wybranych zjawisk z dziejów polskiego literaturoznawstwa czasów stalinowskich, okazuje się przy okazji publikacją dotykającą najżywiej dziś dyskutowanych problemów polskiej humanistyki. Po pierwsze, włącza się w dyskusję nad instytucją uniwersytetu. Po drugie, przynosi trzeźwiące memento dla projektów powtórnego upolitycznienia humanistyki. Po trzecie, współczesne dyskusje między zbyt artystyczną koncepcją kultury i literatury a jej wizją radykalnie uspołecznioną i upolitycznioną okazują się powtórką z wielu wcześniejszych dysput tego rodzaju.

Wstęp Część I „Przewietrzyć zatęchłą atmosferę uniwersytetów”. Historia sześciu Zjazdów Naukowych Młodzieży Polonistycznej Miejsce Zygmunta Krasińskiego w marksistowskiej refleksji historycznoliterackiej i dydaktyce szkolnej doby stalinizmu „Przedodwilżowe” dyskusje o literaturze dwudziestolecia międzywojennego O pierwszych syntezach współczesnej literatury polskiej z lat pięćdziesiątych XX wieku Część II „Epoka antologii”. Pendant do pewnego hasła słownikowego „Przedodwilżowe” dyskusje o polityce przekładowej w latach stalinizmu Meandry polskiej recepcji twórczości Johna Steinbecka (lata 1945–1968) Nota bibliograficzna Indeks osobowy