O jedenastej - powiada aktor - sztuka jest skończona

Swoją książkę o polityce Becka zatytułowałem: O jedenastej – powiada aktor – sztuka jest skończona. Był to tytuł pretensjonalny, należało go raczej użyć na motto książki. Ale wyrażał myśl, że polityka musi odpowiadać możliwościom, które ma państwo, że polityka musi być skoordynowana z potencjałem państwa. To samo miał na myśli Bismarck, kiedy użył tych słów właśnie: O jedenastej – powiada aktor – sztuka jest skończona. To znaczy, że można i uprawiać politykę uniezależnioną od właściwych sił państwa, ale polityk stosujący tego rodzaju bluff i maskaradę musi wiedzieć, że się to skończy tak, jak się kończy gra każdego aktora. I dlatego pozwolę sobie przytoczyć zdania, którymi zakończyłem swoje emigracyjne studium nad polityką Józefa Becka: „Polityka zagraniczna jest wielką szachownicą, na której zamiast figur z kości słoniowej stoją w polach żywe narody. Pionki, laufry, konie, wieże; posuwane są nie przez dwóch graczy, lecz każdy pionek i każda wieża jest mniejszym lub większym, słabszym lub silniejszym narodem i poruszane są przez kierownika swej polityki zagranicznej. Pionek może być oddany przez gracza i z szachownicy zrzucony na sukno stolika do gry. Naród może być tak przez swego ministra pchnięty, że śmierć i pożar przebiegną nad jego miastami i wsiami, że niewola na długo stanie się jego udziałem. Na szachownicy polityki zagranicznej gra się bogactwem i nędzą, życiem i śmiercią milionów ludzi. Biada narodom, które się oddają w niezręczne lub nieumiejętne ręce”. Stanisław Cat-Mackiewicz

O jedenastej – powiada aktor – sztuka jest skończona Liga narodów i sojusz polsko-francuski Inicjatywa wojny prewencyjnej - pakt czterech - rozmowa Wysocki–Hitler Briand i Stresemann Sprawa polska jest funkcją stosunków niemiecko-rosyjskich Szczere czy nieszczere? – matrimoniumratum, sed non consummatum Bismarck Obronne zadanie ministra Becka Czartoryski, Wielopolski, Dmowski Myśl w obcęgach Pakt wschodni Ludwika Barthou Zobowiązania mniejszościowe Śmierć marszałka Piłsudskiego Gdańsk jest barometrem Rok 1935 – rok katastrofy Polska czy Włochy? Królewski zamysł i jego dekadencja Etiopia i pałac Brühlowski Krążownik „Leipzig” Układ austro-niemiecki z 11 lipca 1936 r. Wojna domowa w Hiszpanii Pożyczka w Rambouillet Personel ministerstwa spraw zagranicznych Rok 1937 – stabilizacja i zaostrzenie położenia Sojusze egzotyczne Anschluss Ultimatum wystosowane do Litwy Kryzys czeski i Monachium Tak czy nie? Rasa angielska Z nagrobka swojej polityki zrobił sobie piedestał Krwawa szachownica Stanisław Żerko, Książka rozczarowań i pasji Indeks nazwisk