Wariantywność współczesnej polszczyzny. Wybrane zagadnienia

Wariantywność obejmuje prawie wszystkie obszary działalności językowej człowieka. Pewnym wyjątkiem są nazwy własne, których kanoniczną postać rejestrują wykazy urzędowe, dokumenty, spisy itp., choć i tu zdarzają się wyjątki. Praca porusza zarówno kwestie teoretyczne (pojęcie wariantywności językowej, jej typy, uwarunkowania, i chronologiczne przeobrażenia), jak i bardziej praktyczne. Nie sposób ogarnąć całości zagadnienia, stąd próba opisu tych form wariantywnych, które nie doczekały się analiz językowych lub były badane marginalnie, m.in.: fonetycznych (akcent rzeczowników pospolitych i nazw geograficznych, oboczność wynikająca z uproszczeń, upodobnień itp.,); ortograficznych (np. GUS-owski//gusowski); interpunkcyjnych (głównie oboczne użycie przecinka); fleksyjnych (np. magistrzy//magistrowie); słowotwórczych (np. berlinka//berlinianka); leksykalnych (np. nadsłuchiwać//nasłuchiwać).

Spis treści Wstęp 7 I. Pojęcie wariantywności językowej 9 II. Typy wariantywności językowej 13 III. Formalne uwarunkowania wariantywności (na przykładzie działania prawa językowego Behaghela) 21 IV. Eufoniczne uwarunkowania wariantywności 33 V. Wariantywność a ewolucja normy językowej 41 VI. Akcent rzeczowników pospolitych 51 VII. Akcent nazw geograficznych 59 VIII. Niektóre zagadnienia wariantywności fleksyjnej 63 IX. Oboczność typu ambasadorzy // ambasadorowie 67 X. Rzeczowniki 79 XI. Czasowniki 89 XII. Przysłówki 95 XIII. Przymiotniki 99 XIV. Stopniowanie przymiotników 105 XV. Orzecznik przymiotny 113 XVI. Przymiotniki tworzone od nazw miejscowości 123 XVII. Nazwy mieszkańców 129 XVIII. Skrótowce 135 XIX. Ortografia 143 XX. Interpunkcja 149 Zakończenie 161 Bibliografia 163 Wykaz skrótów 183