Polskie muzealnictwo w okresie międzywojennym

dzyskanie przez Polskę niepodległości otworzyło perspektywy rozwoju muzealnictwa w zakresie dotąd na ziemiach Rzeczypospolitej niespotykanym. Modernizowano istniejące już siedziby muzeów i projektowano kolejne gmachy. Instytucje muzealne powstawały zarówno w dużych miastach, jak i w mniejszych ośrodkach, gdzie skupiono się na tworzeniu placówek przedstawiających historyczne i kulturalne bogactwo regionu, czy też dorobek licznych mniejszości. Ponadto pojawiały się nowoczesne koncepcje prezentacji zbiorów, a także sposobów ich pozyskiwania, budowania kolekcji i konserwowania obiektów muzealnych. Poszerzano tematykę w wystawiennictwie i w kształtowaniu profilu poszczególnych instytucji, uwzględniając wielonarodowe tradycje Rzeczypospolitej. Badania poświęcone muzealnictwu w okresie międzywojennym pozwalają lepiej poznać i opisać proces dynamicznego rozwoju tego obszaru kultury oraz przypomnieć osoby, dzięki którym ów rozwój się dokonywał. Paradoksalnie bowiem znacznie lepiej znamy dzieje polskich kolekcji w XIX w. Tylko wspólne wysiłki muzealników z różnych ośrodków w Polsce mogą to zmienić. Niniejszy tom jest zapisem próby zmierzenia się z tym tematem. Zawiera artykuły naukowe prezentowane podczas konferencji „Polskie muzealnictwo w okresie międzywojennym”, która odbyła się w czerwcu 2024 r. w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich. Było to jedno z głównych wydarzeń w ramach obchodów jubileuszu dwusetlecia istnienia Muzeum Książąt Lubomirskich.