Patrząc na kobiety, patrząc na wojnę

Ta książka to nie solowa aria, lecz zespół kobiecych głosów: bibliotekarek, żołnierek, aktywistek i prawniczek. Kiedy Rosja rozpoczęła inwazję na pełną skalę, Wiktoria Amelina, ukraińska powieściopisarka i poetka stała się badaczką zbrodni wojennych. Dokumentowała ruiny szkół, ośrodków kultury oraz zbierała zeznania ocalałych i świadków okrucieństw. Jej zapiski odzwierciedlają osobiste przeżycia terroru, ale niosą ze sobą głębokie przesłanie: konieczność widzenia poszczególnych istot ludzkich, nieodwracania wzroku od cierpienia. Autorka została zabita przez rosyjską rakietę w 2023 roku w wieku 37 lat. Celem książki zredagowanej przez przyjaciół i jej męża, Aleksa Amelina, było i jest odegranie roli w dążeniu do sprawiedliwości za popełnione na jej rodakach zbrodnie. Laureatka uznanej brytyjskiej nagrody The Orwell Prize za rok 2025. Wstęp: Margaret Atwood

Przedmowa Nota zespołu redakcyjnego Czym jest ta książka? Część I. Czas wyborów Część II. Szukając własnej drogi Część III. Żyjąc wojną Część IV. Odpowiedzi i zwycięstwa Wiersz zamiast epilogu Posłowie: puste kartki Aneks