Joachim Ceraficki wcielony przymusowo do Wehrmachtu w maju 1942 jako obywatel Rzeszy III kategorii spędził w niemieckim wojsku niemal trzy lata. Zdezerterował w styczniu 1945 r. Starał się być dobrym żołnierzem, bo w ten sposób minimalizował ryzyko śmierci. W okopach jego patriotyczna postawa nie miałaby znaczenia – tam najważniejsze okazywało się koleżeństwo Ceraficki bez patosu opisuje swoje doświadczenia tego czasu: pisze o kolegach, o strachu, o dziewczynach, o urlopach w domu, o warunkach życia niemieckich żołnierzy na froncie. Nie próbuje ani bronić żadnej tezy, ani z niczego się tłumaczyć. Po prostu opisuje jak było.

Data wydania

2018-05-11

Od Wydawcy Od Autora Kampania wrześniowa Ostatnie miesiące przed wojną Wrzesień W oblężonej Warszawie Powrót do domu Okupacja Pierwsze miesiące Rok 1940 Rok 194 Rok 1942 Niemcy trzeciej kategorii Wcielenie do armii Hitlera Szkolenie w Marburgu Batalion w Hanau Ćwiczenia na poligonie Wyjazd na front Na Kaukazie Rok 1943 W okopach Zmiana pozycji Bój Rana Na tyłach frontu Szpital w Winnicy Batalion ozdrowieńców Spalski raj Wizyta w Warszawie Jednostka w Słupi Powrót do Tomaszowa Rok 1944 Dziewczyny Powrót na front Snajper Odwrót Ranny Sowiet Dalsza walka Łącznościowcy Szwadron zaopatrzeniowy Przez Bug Zajęcia gospodarskie Rok 1945 Ewakuacja Dezercja Do domu W sowieckim mundurze U rodziny w Chełmnie Epilog

Koszyk

Wasserpolacken