Feta

Powieść obyczajowa z cechami groteski. Jej akcja dzieje się w mieścinie nad Odrą przy granicy z Niemcami, skąd ucieka każdy, kto ma dokąd uciec. W dawnej fabryce garnków Holendrzy robią narzędzia chirurgiczne. Koszary po zlikwidowanej jednostce wojskowej niszczeją. Tak samo budynek, w którym było kino. Spółdzielnia zaopatrzenia i zbytu rozpadła się, ale pozostał zarząd, który utrzymuje się z opłat dzierżawców sklepów. Zmienili się patroni ulic, szkoły, przedszkola, biblioteki. Cmentarz czerwonoarmistów stał się parkiem, w którym stanął rdzewiejący pomnik Stulecia. Do takiego miasteczka po rozwodzie wraca Paweł, żeby kierować oddziałem tygodnika „Wieści Lubuskie”. Paweł podrzuca pomysły, jak zmienić mieścinę, z czego nie cieszy się burmistrz, bo to oznacza pracę i starania o pieniądze, a jemu odpowiada to, co jest.