Wychowawcze aspekty sztuki współczesnej

Autorka prezentuje działania współczesnych polskich artystów z perspektywy pedagogicznej. Poszukuje wątków wspólnych podejmowanych przez artystów i pedagogów krytycznych, dokonując analizy wybranych projektów artystycznych polskiej sztuki współczesnej, opisując je oraz sytuując w kontekście pedagogicznym. Przedstawia wychowawcze możliwości sztuki z perspektywy pedagogiki krytycznej, wskazując nie tylko na walory estetyczne dzieł, lecz także na tolerancję, dialog z drugim człowiekiem, relacje międzyludzkie, podmiotowość, demokrację w wychowaniu. Publikacja jest znakomitym źródłem wiedzy o wybranych dziełach polskiej sztuki współczesnej do wykorzystania przez nauczycieli w pracy z młodzieżą i dorosłymi oraz doskonałym uzupełnieniem wiedzy o sztuce współczesnej dla pedagogów.

Wstęp. Wychowanie przez sztukę dawną i współczesną 7 Rozdział 1. Współczesna sztuka (krytyczna) – współczesne społeczeństwo (demokratyczne) 25 Rozdział 2. Wspólne wątki krytyczne w sztuce współczesnej i pedagogice 39 2.1. Relacja z Innym 39 2.1.1. Inne ciało 42 2.1.2. Inny – obcy etnicznie, społecznie, kulturowo 71 2.1.3. Inny – nieheteroseksualny 92 2.1.4. Rajkowska – Żmijewski. Dwie strategie sztuki otwierające na Innego 101 2.2. Urabianie ciała i umysłu – rodzajowa socjalizacja 114 2.3. W świecie kobiet 132 2.3.1. Ciało i seksualność 136 2.3.2. Współczesne Madonny – dekonstrukcja patriarchalnych wzorców kulturowych 144 2.3.3. Kobieca codzienność 152 2.3.4. Macierzyństwo 161 2.4. Od przeszłości do przyszłości 172 2.5. How culture works? 206 2.5.1. Wobec kultury wizualnej i medialnej 206 2.5.2. Wobec kultury masowej i konsumpcji 223 Rozdział 3. Artysta – ambasador sztuki 247 Zakończenie 265 Bibliografia 269 Indeks osób 281