Książka jest rezultatem dialogu. Czytelnik znajdzie w niej różne stanowiska i odmienne punkty widzenia odnośnie do rozmaitych zagadnień. Pierwotnie chodziło o publikację, która przedstawiałaby stan aktualnej dyskusji naukowej na temat nauczania języków obcych w szkole na poziomie nauczania początkowego.
Przykłady dydaktyczne są świadomie przytaczane tylko z języka angielskiego, który jako język obcy jest najpowszechniej nauczany w klasach początkowych w szkołach europejskich. Można je jednak bez żadnego problemu odnieść także do francuskiego i rosyjskiego, korzystając z kompendiów i prezentacji, pochodzących z doświadczeń dydaktycznych szkół waldorfskich.
W tej książce słowo nauczyciel jest używane w znaczeniu człowiek, dokładniej: człowiek nauczający i wychowujący.
Szkoły waldorfskie znane są z tego, że już od 1919 roku nauczają od pierwszej klasy dwóch języków obcych. Fundamentem, na którym opiera się waldorfska metoda nauczania tego przedmiotu podczas trzech pierwszych lat nauki szkolnej, jest bardzo silna u małych dzieci – i utrzymująca się jeszcze do mniej więcej dziewiątego roku życia – potrzeba naśladowania. Dzieci uczą się języków obcych w taki sam sposób jak języka ojczystego: przez słowo mówione. Na lekcjach prowadzą krótkie dialogi, śpiewają piosenki, recytują wierszyki, odgrywają scenki teatralne itp. Małe dzieci posiadają niezwykle silną umiejętność zapamiętywania dźwięków słów. Ich narządy artykulacyjne są niesłychanie plastyczne, dzięki czemu potrafią odtwarzać, pod względem fonetycznym bezbłędnie, to, co usłyszały.
Wyniki nauczania okazują się najlepsze wtedy, kiedy przyswajanie dźwięków obcej mowy ma formę zabawy połączonej z ruchem ciała. Elementy gramatyki oraz pisanie niewielkich obcojęzycznych tekstów wprowadza się w szkołach waldorfskich dopiero w czwartej klasie, to znaczy w wieku dziewięciu–dziesięciu lat.
Przykłady, z których korzystają autorzy książki, zaczerpnięto z języka angielskiego, jest to bowiem w programie europejskich szkół podstawowych najczęściej nauczany język obcy.
Przedmowa do wydania niemieckiego; 9
Rozwój nauki języków obcych w klasach niższych od 1919 roku; 11
Uzasadnienie i cele; 17
Podstawy nauki języków obcych w klasach niższych; 21
Nauka języków obcych w świetle psychologii rozwojowej; 23
Dzieci sześcio- i siedmioletnie; 24
Dzieci dziewięcio- i dziesięcioletnie; 28
Ruch – naśladowanie – mowa; 29
Mowa i ruch; 29
Naśladowanie i aktywna współrealizacja; 31
Przyswajanie pierwszego języka i naturalne opanowywanie drugiego języka jako modele nauki języków obcych w klasach początkowych szkoły podstawowej; 35
Praktyka nauczania języków obcych w niższych klasach szkoły waldorfskiej; 39
Ramy pedagogiczne: organizacja zajęć i kanon przedmiotów; 39
Kształcenie nauczycieli; 43
Zagadnienia metodyczno-dydaktyczne; 45
O metodzie bezpośredniej; 45
Aspekt ruchowy; 46
Element chóralny i dialogowy; 50
Komponenty poetyckie a język potoczny; 52
Przejście do pisania i czytania; 57
Gramatyka; 64
Społeczne formy zajęć; 70
Materiał dydaktyczny; 75
Opowiadanie – językotwórcza praca nauczyciela; 99
Komponenty muzyczne; 102
Struktura lekcji i planowanie roku szkolnego; 103
Postępy i cele dydaktyczne – ocenianie – świadectwa; 109
Przykłady z praktyki dydaktycznej; 112
Doświadczenia z nauczaniem języków obcych najmłodszych w szkołach waldorfskich. Możliwości i granice transferu; 129
Abyś mówił językami ludzi i aniołów... Posłowie do wydania polskiego (Michał Głażewski); 139
Wykaz literatury; 163
Publikacje w języku polskim; 170
-31%