Terapia dzieci z niepełnosprawnością intelektualną

Książka Hanny Olechnowicz ¦ jednego z największych w Polsce autorytetów w dziedzinie ¦ podejmuje bardzo ważny problem aktywizacji dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Autorka przedstawia programy i metody animowania więzi dziecka z rodziną czy rówieśnikami, a także działania mające na celu budowanie poczucia własnej wartości oraz rozwijanie aktywności twórczej. Prezentowane eksperymenty ukazują potencjał dzieci z niepełnosprawnością intelektualną oraz sposoby jego rozwijania przez nauczycieli i terapeutów.

Książka jest kopalnią pomysłów, jak pobudzać aktywność dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w zakresie interakcji z rodzicami i rówieśnikami, jak budować ich samoocenę i poczucie własnej wartości, jak wyrywać z apatii, bezczynności, łagodzić zaburzenia emocjonalne, uczyć sprawstwa i płynącej z tego satysfakcji oraz rozwijać twórczość i chęć działania.

(Z recenzji prof. dr hab. Anny Firkowskiej-Mankiewicz)

Wstęp do wydania drugiego 7 Wstęp do wydania pierwszego 11 CZĘŚĆ I. Sposoby animowania więzi dziecka z jego rodziną 13 1. List jako łącznik między dzieckiem wychowywanym w zakładzie a jego rodziną 15 2. Fotografia – element pośredniczący w kontaktach między rodzicami a dziećmi 31 3. Dziecko jako strona obdarzająca w kontaktach z rodzicami 56 4. Rozmowy diagnostyczno-terapeutyczne o rodzinie dziecka 66 CZĘŚĆ II. Doznawanie siebie jako wartości społecznej i osoby znaczącej 73 5. Indywidualne obdarzanie uwagą niewartościującą 75 6. Przeciwdziałanie niepohamowanej impulsywności przez zrytualizowany kontakt znaczący z nauczycielem 93 7. Przezrocza z wizerunkami uczniów jako materiał poglądowy 118 8. Wygłaszanie tekstów mówiących o własnej osobie jako metoda kształtowania uspołecznienia, asertywności i płynności wymowy 132 9. Wypowiadanie własnych uczuć jako pomoc w kierowaniu sobą 147 CZĘŚĆ III. Współpraca w parach w obecności uważnego i nieingerującego nauczyciela 171 10. Malowanie palcami na wspólnym arkuszu 173 11. Lepienie na wspólnym terytorium 212 12. Kompozycje krajobrazowe w piaskownicy 219 13. Współdziałanie w diadach przedstawione w teatrzyku kukiełkowym 226 CZĘŚĆ IV. Zabawy sprzyjające socjalizacji w małych grupach rówieśniczych 253 14. Rola zabawy w rozwoju gatunkowym człowieka 255 15. Spontaniczne, niekierowane zabawy w grupach czteroosobowych 266 16. Wspólne zabawy dzieci upośledzonych i normalnych w grupach czteroosobowych 303 17. Różnicowanie się ról społecznych w pięcioosobowych grupach młodzieży 318 18. Sesje klubowe dla pięcioosobowych grup dziewcząt wychowywanych w zakładzie 341 19. Wychowanek instruktorem w pięcioosobowej grupie dziewcząt głębiej upośledzonych umysłowo 353 CZĘŚĆ V. Samorzutna aktywność twórcza dzieci 373 20. Założenia teoretyczne kształcenia twórczej, samorzutnej aktywności uczniów 375 21. Metodyka kształtowania samorzutnej aktywności uczniów głębiej upośledzonych umysłowo 383 22. Swobodne malowanie plam barwnych pędzlem 394 Podsumowanie 406 Arkusz zapisu programu socjalizacji 415 Kwestionariusz „Sytuacja osobista i społeczna dziecka” 416