Wańka Trep Tom 3

Nie dać się zabić – to naczelne hasło żołnierza frontowego Armii Czerwonej w II wojnie światowej. Nie ma tam mowy o jakimś heroizmie i ginięciu z imieniem Stalina na ustach! To są wszystko wymysły tzw. „tyłowników” – twierdzi autor. Wymysły tych, którzy nigdy nie byli na linii frontu. Żołnierz–frontowiec żył mniej więcej dwa tygodnie, wypełniając wciąż ten sam zbrodniczy rozkaz: „WPIERIOD” – bez względu na straty. Niezwykła książka Szumilina, „psa wojny”, któremu udało się przeżyć cały rok 1943 na linii frontu jako dowódca zwiadu pułkowego.

Spis treści

Od wydawcy /7

Rozdział 19 – Na tyłach pułku (styczeń 1943 roku) /11

Rozdział 20 – Przegrupowanie (luty 1943 roku) /28

Rozdział 21 – Frontowe drogi (marzec – kwiecień 1943 roku) /49

Rozdział 22 – Pułkowy zwiad (kwiecień 1943 roku) /74

Rozdział 23 – Dywizja przechodzi na tyły (maj 1943 roku) /109

Rozdział 24 – Droga na Żiżicę (czerwiec 1943 roku) /133

Rozdział 25 – Pod Wielkie Łuki (lipiec 1943 roku) /150

Rozdział 26 – Rzeka Carewicz (sierpień 1943 roku) /168

Rozdział 27 – Flary (sierpień 1943 roku) /203

Rozdział 28 – Kułagińskie Wzgórza (sierpień 1943 roku) /225

Rozdział 29 – Fin (sierpień 1943 roku) /248

Rozdział 30 – Bombardowanie (sierpień 1943 roku) /278

Rozdział 31 – Wzgórze 235,8 (sierpień 1943 roku) /302

Rozdział 32 – Przez Duchowszczinę na Smoleńsk (wrzesień 1943 roku) /330

Rozdział 33 – Kierunek na Witebsk (wrzesień – październik 1943 roku) /345

Rozdział 34 – Pomocnik dowódcy plutonu (październik 1943 roku) /366

Rozdział 35 – W obronie (październik 1943 roku) /381

Rozdział 36 – Wyjście na szosę (listopad 1943 roku) /409

Rozdział 37 – Schron na drodze (listopad 1943 roku) /453

Rozdział 38 – Szpital ewakuacyjny (listopad – grudzień 1943 roku) /492

Wiśnie /501