Wańka Trep Tom 4

Jeden z żołnierzy, który wyleciał w powietrze na minie, ale przeżył, tyle że bez nóg, poprosił kolegów o spirytus, bo było mu zimno w... nogi. Podano mu kubek. Wypił. Podano następny, chciałoby się rzec „na drugą nóżkę”, wypił. I tak zasnął na wieki z uśmiechem na ustach. W żadnej armii świata alkohol nie odgrywał takiej roli jak w Armii Czerwonej. Codzienny przydział żołnierza wynosił 100 gram wódki. Ale to było o wiele za mało na potrzeby rosyjskiego sołdata. Dlatego wódka stała się w Armii Czerwonej walutą wymienialną na wszystko.

„Za nią można było otrzymać wszystko, nawet zegarki” – pisze Szumlin.

Tragiczna „pijana wojna”, w której życie prostego żołnierza było najtańszym towarem. Wstrząsający obraz wojny autora, któremu udało się przeżyć na pierwszej linii frontu ponad trzy lata...

Ze wstępu Andrzeja Ryby

Spis treści

Od wydawcy /7

Rozdział 39 – Powrót do zwiadu (styczeń 1944 roku) /11

Rozdział 40 – Szykujemy nocny wypad (styczeń 1944 roku) /28

Rozdział 41 – Wieś Bondary (luty 1944 roku) /68

Rozdział 42 – Kola Kasimow (styczeń 1944 roku) /86

Rozdział 43 – Znowu Bondary (luty 1944 roku) /107

Rozdział 44 – Wypad do Moskwy (luty – marzec 1944 roku) /153

Rozdział 45 – Na stanowisku dowodzenia dowódcy korpusu

(marzec – kwiecień 1944 roku) /179

Rozdział 46 – Stacja Zabołotinka (kwiecień 1944 roku) /196

ZAŁĄCZNIKI

Niewysłany list A. Szumilina do B. Poliakowa /225

Służba wojskowa A. I. Szumilina /238