Po latach zapomnienia rodzima słowiańska wiara przeżywa swój renesans. Nie jest to jednak tendencja wyłącznie polska, gdyż wzrost zainteresowania religiami pogańskimi (etnicznymi) i neopogańskimi odnotowywany jest w wielu krajach europejskich. Współcześnie do najaktywniejszych formacji neopogańskich w Polsce zaliczamy: „Rodzimą Wiarę” (dawniej „Zrzeszenie Rodzimej Wiary”) oraz „Rodzimy Kościół Polski”. Ruchy te wpisane są do rejestru kościołów i związków wyznaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Ponadto istnieją również stowarzyszenia, organizacje oraz różnego typu inicjatywy kulturalne o takim profilu, przykładem może być tutaj Stowarzyszenie na rzecz Tradycji i Kultury „Niklot”.
Związki „rodzimowiercze” otwarcie odwołują się do tradycji i obrzędowości słowiańskiej. Owe zrzeszenia zwracają się ku naturze, charakteryzują się synkretyzmem, odrzucają nauki kościoła i odwołują się do dawnych prasłowiańskich wierzeń, w celu odtworzenia starych rytuałów i nie jest to bynajmniej żaden eskapizm czy krok wstecz. Chodzi tu o poszerzenie świadomości, o nowe hellenistyczne widzenie piękna otaczającego nas świata, o nową duchowość, która utraciła swoją czystość w obecnym świecie.
Badanie wierzeń naszych przodków nie jest zadaniem łatwym. Chrystianizacja bezpowrotnie zniszczyła sporą część dawnych tradycji, lecz większość zwyczajów przetrwało do naszych czasów w kulturze ludowej. Widoczny współcześnie renesans rodzimej słowiańskiej wiary, zawdzięczamy ciężkiej pracy wielu badaczy. To dzięki nim możliwe jest dzisiaj odtworzenie nie tylko schematu kluczowych świąt i obrzędów, ale w dużym stopniu także symboliki tak ważnej dla rytuałów i odczytania ich pierwotnego znaczenia.
Praca opiera się na publikacjach książkowych, archiwalnych, czasopismach i stronach internetowych. Wysoce przydatnymi i niezbędnymi do napisania niniejszej książki były: przedwojenne pismo Zadruga, Zeszyty Naukowe UJ, Studia Religiologia, książki znanych naukowców, archeologów, badaczy takich jak: A. Gieysztor, B. Grott, J. Majchrowski, L. Pełka, a w szczególności dzisiejsze opracowania, na podstawie których bazują zrzeszenia neopogańskie.
Wersja papierowa do kupienia w wydawnictwie e-bookowo
Wstęp 7
Rozdział I
CHARAKTERYSTYKA KULTURY SŁOWIAŃSKIEJ 9
1.1. Mitologia 9
1.2 Bogowie Słowian 18
a) PERUN 20
b) ŚWIĘTOWIT 24
c) SWARÓG 28
d) WELES 30
1.3 Obrzędy i wierzenia słowiańskie 32
a) JARE ŚWIĘTO 35
b) ŚWIĘTO KUPAŁY 38
c) ŚWIĘTO PLONÓW 49
d) ŚWIĘTO GODOWE 52
e) INNE OBRZĘDY 55
Rozdział II
ODRADZANIE SIĘ ŚWIADOMOŚCI SŁOWIAŃSKIEJ 60
2.1 Panslawizm 60
2.2 Słowianofilstwo 64
2.3 Odradzanie się świadomości słowiańskiej na ziemiach polskich 67
Rozdział III
KULTURA SŁOWIAŃSKA JAKO INSPIRACJA „ZADRUGI” 73
3.1 Formy organizacyjne 73
3.2 Założenia ideowe 82
Rozdział IV
KULTURA SŁOWIAŃSKA W XX WIEKU 100
4.1 Organizacje słowiańskie w Polsce 100
a) KOŁO CZCICIELI ŚWIATOWIDA 100
b) SZCZEP ROGATE SERCE 103
c) ZADRUGA 107
d) WYDAWNICTWO „TOPORZEŁ” 110
e) POLSKI KOŚCIÓŁ SŁOWIAŃSKI 111
f) STOWARZYSZENIE NA RZECZ TRADYCJI I KULTURY „NIKLOT” 113
g) RODZIMY KOŚCIÓŁ POLSKI 116
h) RODZIMA WIARA 120
i) RADIOWID 125
4.2 Zwyczaje i obrzędy 129
Zakończenie 140
Bibliografia
-31%