Z peryferii ku centrum? Badacz społeczny w świecie akademickich hierarchii. Studium przypadku Europy Środkowo-Wschodniej

Książka analizuje specyficzną postawę, tożsamość i wizerunek badacza nauk społecznych opisującego rzeczywistość z perspektywy kraju peryferyjnego. Peryferyjność tego badacza wynika z fundamentalnych zmian, jakich doświadczył jego region oraz wpływu tych zmian na tożsamość badacza, a także optyk, wzorców i odniesień, którymi posługuje się w swojej pracy naukowej. Opis tła i uwarunkowań rozwoju postawy badacza z peryferii, analiza jego relacji ze społeczeństwami centrum, jego społeczeństwem a także nauką w centrum oraz naukami na peryferiach, prowadzi do charakterystyki postaci badacza z peryferii oraz określenia skutków, wyzwań i szans związanych z taką postawą. Owe wyzwania i szanse są analizowane względem samego badacza, wyników jego badań oraz społeczeństw, które korzystają z tych wyników. Narracja w książce prowadzona jest na poziomie teoretycznym (analiza pojęć) i empirycznym (analizy porównawcze).