Mit Zachodu. Cywilizacja, tożsamość i polityka jako opowieść

Publikacja stanowi próbę znalezienia odpowiedzi na pytanie o naturę grupy państw przynależących do omawianej wspólnoty oraz uzupełnienia dotychczasowej wiedzy na jej temat. Punktem wyjścia jest założenie, że każdy podmiot oprócz świata fizycznego funkcjonuje również w świecie wyobrażeń i narracji, symbolicznych par opozycji My i Inni. Jeżeli przybierają one formę ważnych opowieści reprezentujących pewien niezmienny wzór, można je nazywać mitami. A zatem oprócz Zachodu faktycznego (zbudowanego z faktów), jest jeszcze Zachód mityczny (skonstruowany z mitów). Dopiero obie wersje składają się na całość zagadnienia, a rolą polityków i przywódców jest umiejętne rozróżnianie między oboma oraz sprawne i świadome poruszanie się pomiędzy tymi rzeczywistościami w celu budowania wspólnoty i kreowania świata zewnętrznego według własnych celów i interesów, zaspokajania potrzeb własnych, swoich wyborców oraz społeczności międzynarodowej. Dzięki temu szczególnie anarchiczne środowisko międzynarodowe może zostać objęte stabilnym i przewidywalnym porządkiem, zbudowanym jako odzwierciedlenie wartości, przekonań i mitów Zachodu. W takiej rzeczywistości można mówić nie tylko o mitach konstruujących tę cywilizację, ale o niej samej jako micie.