Wynaturzenie w interesujący sposób problematyzuje ważną dla kultur i społeczeństw tematykę normy, zdrowia i pełni poprzez ukazanie jej od strony przeciwieństwa wymienionych zagadnień, to znaczy wynaturzenia, monstrualności i hybrydalności. Tego rodzaju punkt widzenia dopomógł młodym (w większości wypadków) badaczom ukazać rozmaite odcienie i wieloznaczności poczucia kryzysu wynikającego z niezwykle szybkiej przemiany (można rzec, wrzenia) współczesnego świata.
Tak umieszczony punkt widzenia ciągle demonstruje w Wynaturzeniu napięcia między napierającą globalizacją, ujednoliceniem kultur, które niesie wolny rynek, ekspansją kultury europejsko-amerykańskiej, zwłaszcza w jej odmianie masowej (wraz z dominacją języka angielskiego), a jednoczesnym bardzo silnym oporem innych kultur, co rodzi zjawiska często paradoksalne, skomplikowane i hybrydyczne.
Kilka słów wprowadzenia 9
Część I. Wynaturzenie w literaturze 11
Anna Zientała. Rzeczy bezużyteczne, zepsute, zniszczone… O wynaturzonych przedmiotach w poezji polskiej lat 1890–1939 13
Katarzyna A. Rdzanek. Dwa ujęcia wynaturzenia w poezji Rafała Wojaczka 20
Andrzej Goworski. Syndrom zamknięcia — literatura jako forpoczta fizjologii 27
Monika Samsel-Chojnacka. Wynaturzenie systemu społecznego jako mechanizm zbrodni w cyklu powieściowym Millennium autorstwa Stiega Larssona 32
Jarosław Wach. Anatomia nienawiści. O krytyce świata i przyczynach psychopatologicznej destrukcyjności bohaterów w powieściach Gangrena Dawida Kornagi oraz American Psycho Breta Eastona Ellisa 39
Ilona Gwóźdź-Szewczenko. Literacki obraz macierzyństwa spotwornionego na przykładzie prozy Miloša Holasa 46
Malwina Bednarek. Perwersyjny obraz macierzyństwa na podstawie książki Matki Teodory Dimowej 53
Joanna Szewczyk. Kobiece, tożsamościowe, tekstowe. Wy-naturzenia w prozie Joanny Bator 60
Iwona Lepka. Duma czy (nadal) uprzedzenie. Obraz gejów w twórczości Edmunda White’a 68
Magdalena Figzał. Nie rozpoznaję siebie w nikim innym — figura odmieńca w dramatach Piera Paola Pasoliniego 75
Magda Szybiak. Erotyzm, przemoc, transgresja w prozie Jerzego Kosińskiego — naturalizm czy wynaturzenie? 81
Paweł Kozielski. Skiroławki jako panoptikum dziwolągów bez majtek 88
Paulina Wójcikowska-Wantuch. Bajka w (nie)zgodzie z naturą? Bajkopisarstwo Ludmiły Pietruszewskiej, Ludmiły Ulickiej i Aleksandra Kabakowa 94
Barbara Popiel. Wynaturzenie jako metoda kreacji bohaterów w prozie internetowej: sposoby, cele i przyczyny. Rekonesans 101
Część II. Wynaturzenie w kulturze 109
Krzysztof Jaroń. Pismo jako wynaturzenie. Derridiańskie interpretacje uwag o piśmie w tekstach Rousseau, de Saussure’a i Lévi-Straussa 111
Marcin Borowski, Tomasz Ptaszyński. „Wynaturzeni” czy „normalni” — transseksualiści w oczach własnych i opiniach społeczności internetowej 118
Sebastian Jażdżewski. Ragnarok. Między dziełami średniowiecznych skaldów a ekstremalną nordycką muzyką metalową — analiza tekstu utworu zespołu Helheim pt. Jormundgand 126
Dominika Czarnecka. Przestrzeń wynaturzona — stylizacja przestrzeni jako narzędzie w procesie realizacji Zagłady na przykładzie obozu Treblinka II 133
Paweł Sitkiewicz. Filmy zaginione, filmy odnalezione. O pułapkach i wynaturzeniach historii kina 139
Natalia Gogacz. ¡Arriba la Movida!, czyli generał Franco na skraju załamania. Almodóvar i madrycki punk czasów przemiany 146
Małgorzata Zawadzka. Ang Lee — kino nomadycznych tożsamości 154
Julia Gierczak. Spektakle kobiecości w Śpiącej królewnie Catherine Breillat 160
Anna Krawczyk-Łaskarzewska. Oswajanie tabu — filmowe adaptacje Zagłady Domu Usherów 167
Część III. Wynaturzenie w języku 177
Joanna Ginter. Kobieta to plik, przeciętność to system operacyjny — metaforyka komputerowa w literaturze najnowszej 179
Anna Gumowska. Moskaliki w internetowej twórczości fanów Harry’ego Pottera 188
Monika Olkowska. Postmodernizm w języku — duch czasów czy wynaturzenie? (Na podstawie tomu poetyckiego Pawła Konja Konnaka Król festynów) 196
Marzena Maria Szurek. Nazwy roślin i zwierząt jako źródło symboliki miłosnej w biblijnej Pieśni nad Pieśniami (porównanie wybranych przekładów polskich) 203
Ewa Zmuda. Nazywanie demonów w Dzienniczku siostry Faustyny Kowalskiej 211
Hanna Jurczyk. Słowa z piekła rodem, czyli określenia oświęcimskie w poezji obozowej na przykładzie antologii pt. Na mojej ziemi był Oświęcim… (część II) pod red. Adama Zycha 220
Anna Brzostek. Język propagandy III Rzeszy jako przykład wynaturzenia. Analiza językoznawcza na podstawie nazistowskiej gazety „Der Stürmer” 229
Dominika Janus. Wynaturzenia zachowań związanych ze śmiercią — na podstawie współczesnych nekrologów prasowych 235
Dorota Nowakowska. To, co niekonwencjonalne w zeznaniach Adama Michnika przed tak zwaną sejmową komisją śledczą w sprawie afery Rywina 241
Ewa Rutkowska. Wynaturzenie? Językowy obraz przeszłości i współczesności w systemie wartości mieszkańców wsi Nowa Wieś w Podlaskiem 249
Aleksandra Krawczyk-Wieczorek. Status wyrazu w świetle otoczenia tekstowego i danych pozatekstowych. Kilka mniej typowych przykładów z wypowiedzi mieszkańców Maćkowiec na Podolu 256
Część IV. Wynaturzenie w przekładzie 263
Paweł Kowalski. Gardzę, czyli podziwiam. Rozważania na temat rozwoju prasłowiańskiego rdzenia *grd-. Norma czy odstępstwa od normy 265
Katarzyna Knapik-Gawin. Rozpad języka serbsko-chorwackiego: sztuczne mnożenie bytów czy upadek fikcyjnego tworu? 270
Jakub Banasiak. Specyfika języka bułgarskiego na przykładzie semantycznej kategorii określoności/nieokreśloności 276
Helena Garczyńska. Stosunki międzyludzkie w Heddzie Gabler Ibsena — wynaturzenie w przekładzie 282
Hanna Dymel-Trzebiatowska. Quasi-dialektyzacja: wynaturzenie czy majstersztyk? Analiza przekładów prozy Astrid Lindgren na język polski 289
Karolina Drozdowska. Pyry nad fiordem i inne wynaturzenia — czyli o „sagach skandynawskich” i ich przekładach na język polski 296
Justyna Suracka. Wynaturzenie świata przedstawionego i jego odbicie w języku przekładu, czyli o metodach tłumaczenia neologizmów autorskich (na materiale wybranych nazw pełnionych funkcji w polskim przekładzie powieści Kyś Tatiany Tołstoj) 303
Iwona Kasperska. Tabu językowe i kulturowe w przekładzie powieści El infierno prometido Elsy Drucaroff na język polski 311
Izabela Napiórkowska. Tłumacze: niewidzialni autorzy, błędni rycerze literatury 318
-14%