"Moja Eliza" Marii Jentys Borelowskiej to książka szczególna nawet na tle ostatniego nurtu pisarstwa historyczno-artystyczno-biograficznego autorki. Od "Portretu w półcieniach", poświęconego Arturowi Grottgerowi, pisarkę fascynują fabularyzowane biografie artystów postromantyzmu, neoromantyzmu, pozytywizmu i modernizmu. Autorka interesująca się możliwościami wskrzeszania dokumentaryzmu w celu przesuwania granic fikcji beletrystycznej tworzy autonomiczne narracje w służbie historii literatury, kultury i sztuki, wytwarzając szczególnie interesujący produkt — wychowawczą prozę, mogącą być orężem przeciwko historycznym symplifikatom polskości.
Karol Samsel
Angina pectoris [czwartek, 10 lutego 1910]
Znowu razem [niedziela, 20 lutego 1910]
Jedyna taka spółka autorska [z niedzieli 20 na poniedziałek 21 lutego 1910]
Opowieść horeckiego lasu [środa, 23 lutego 1910]
Pierwsze arcydzieło [niedziela, 27 lutego 1910, w nocy]
Jeszcze dwa arcydzieła [środa, 2 marca 1910, wczesnym rankiem]
Klementyna, Eliza, panna Michalina i... ja [czwartek, 10 marca 1910, około 10 rano]
Dwa błędy etyczne [wtorek, 29 marca 1910, rano]
Wielki pożar Grodna [środa, 6 kwietnia 1910]
Rok wyroczny, brzemienny nadziejami i trwogami [czwartek, 7 kwietnia 1910]
Zgon [środa, 18 maja 1910]
Pogrzeb [poniedziałek, 23 maja 1910]
Testament [wtorek, 24 maja 1910]
Wielka Pustka [poniedziałek, 30 maja 1910, godzina 10 rano]
Ellen Wester i Nobel [sobota, 4 czerwca 1910]
Grodzieński uniwersytet dla panien [niedziela, 5 czerwca 1910]
Najważniejszy na świecie człowiek [czwartek, 9 czerwca 1910]
Czyżby daremny był to trud? [piątek, 10 czerwca 1910]
Dnie [poniedziałek, 13 czerwca 1910]
Powiastka klasztorna [sobota, 9 lipca 1910]
Nareszcie szczęśliwa [niedziela, 17 lipca 1910]
Chyba serce pęknie mi z żalu... [sobota, 8 października 1910, wieczorem]
Postscriptum
Wykaz ważniejszych źródeł
Elizy Orzeszkowej „życie snem”. Słowo o Mojej Elizie [Karol Samsel]
-31%