Analiza dzieł Freuda zajmuje w dorobku Kreutza miejsce szczególne. Jest reprezentatywna w sensie jakościowym, ponieważ skupia w jednym miejscu najważniejsze cechy jego sposobu myślenia: przywiązanie do definicji, nieufność wobec pojęć wieloznacznych, zainteresowanie strukturą osobowości, wiarę w potrzebę badania jednostkowego życia psychicznego oraz przekonanie, że psychologia nie może zrezygnować z introspekcyjnego opisu przeżyć. Freud interesuje Mieczysława Kreutza nie jako twórca jednej z wielu szkół terapeutycznych, ale jako autor wielkiej teorii osobowości, nieświadomości i popędów, a więc jako ktoś, kto wkracza bezpośrednio na teren fundamentalnych pytań psychologii. Zarazem jednak właśnie dlatego Freud staje się dla Kreutza przedmiotem krytyki szczególnie wymagającej. Kreutz oczekuje, że rozmiarowi roszczeń teoretycznych będzie odpowiadał analogiczny poziom ścisłości pojęciowej i metodologicznej. Kreutz nie był wrogiem Freuda. Był kimś znacznie trudniejszym do zignorowania — był jego uważnym czytelnikiem. Lektura Analizy dzieł Freuda nie przynosi ani entuzjazmu apologety, ani pogardliwego odrzucenia. Przynosi coś rzadszego i cenniejszego: systematyczną, zdanie po zdaniu, analizę tekstu prowadzoną przez psychologa, który doskonale rozumie wagę pytań stawianych przez Freuda, a zarazem nie jest skłonny tolerować błędów i nieścisłości w odpowiedziach. Z przedmowy dr Anny Ziółkowskiej, prof. SWPS

Przedmowa, Anna M. Ziółkowska, Dariusz Doliński XI Historia odnalezienia maszynopisu XI Metodologia opracowania tekstu XII Freud w Polsce: wielotorowość recepcji XVI Miejsce krytyki psychoanalizy w dorobku Mieczysława Kreutza XX Kreutz wobec Freuda: uznanie, spór, odrzucenie XXII Warsztat myślowy: metodologia i terminologia XXIV Zawartość teorii: spekulacja zamiast dowodu XXVIII Zakończenie XXX Bibliografia XXXI Przedmowa, Mieczysław Kreutz XXXIII CZĘŚĆ I 1 Zasada przyjemności 3 Metodologia 8 Problem uczuć 10 Konflikt popędów 23 Przykrości „spostrzeżeniowe” 25 Nerwica traumatyczna 29 Zabawy dzieci 33 Przeniesienie 34 Odchylenia od zasady przyjemności 41 CZĘŚĆ II 75 Jaźń i głębia psychiki [ego i id] 77 Definicja jaźni [ego] 81 Właściwości jaźni [ego] 85 Stłumienia [wyparcia] 89 Różnice 94 Poczucie winy 109 Nadjaźń [superego] 111 Rozwój seksualny 115 Skutki sublimacji 119 Rozdwojenie jaźni [ego] 120 Identyfikacja z rodzicem płci odmiennej 127 Pełny kompleks Edypa 128 Jaźń [ego] 130 Nadjaźń [supergo] a głębia [id] 135 Walka energii 145 Poczucie winy 157 Składnik nadjaźni [superego] – poczucie winy 159 Stosunki jaźni [ego] do nadjaźni [superego] 177 Bibliografia 183