Celem tej książki jest przybliżenie relacji między sportem i pedagogiką, a dokładniej ukazanie związków nauk o sporcie z naukami o wychowaniu. Przedstawia ona panoramę pojęć, problemy występujące w teorii i praktyce, a także perspektywy badań pedagogicznych w sporcie. Została napisana z myślą o potrzebach środowisk akademickich, które w swych zadaniach ustawowych mają kształcenie studentów w zakresie organizacji i funkcjonowania sportu we współczesnej cywilizacji i kulturze. Uczelnie obowiązek kształcenia studentów łączą z badaniami naukowymi prowadzonymi na rzecz sportu jako zjawiska społecznego i kulturowego. Sport nowożytny mający ponad stupięćdziesięcioletnią tradycję jest współcześnie dynamiczną formą życia społecznego. Wymaga przez to ciągłej uwagi środowiska naukowego oraz permanentnego doskonalenia własnych instytucji. (…) W książce zaprezentowano genezę i historyczny rozwój nauk o kulturze fizycznej. Przeprowadzono opis i przegląd zdarzeń, faktów budujących wiedzę na temat wychowania fizycznego. To ono było inspiracją i dało początek rozwoju pedagogiki sportu. Ukazano rozwój nauk o kulturze fizycznej na tle dynamicznie rozwijającego się sportu na przełomie XX i XXI wieku. Przedstawiono rozwój nauki o sporcie oraz sposoby utrwalania jej pozycji w systemie nauk. Książka jest próbą ukazania nowych przestrzeni badań pedagogicznych w sporcie. Wskazuje nowe kierunki myślenia pedagogicznego w sporcie i o sporcie, ukazuje rolę sportu jako środka wychowania dla przyszłości. W rzeczywistości współczesnej sport zdecydowanie zdominował aktywność fizyczną na tyle, że nauka o nim wyodrębniła się jako subdyscyplina w naukach o kulturze fizycznej. Wszelkie wytwory badawcze i praktyczne działania, w tym technologia treningu sportowego mieszczą się w empirycznej pedagogice sportu. Jest ona uszczegółowieniem ogólnej teorii pedagogicznej, jej założeń, prawidłowości i globalnych praw wraz z mechanizmami usytuowanymi w sporcie. Trening sportowca jest procesem pedagogicznym, obejmuje sferę dydaktyczną i wychowawczą. Dlatego istnieje potrzeba utrwalania dorobku pedagogiki sportu w zakresie nauk o kulturze fizycznej i praktyce sportowej. Obejmuje ona genezę i rozwój pedagogiki sportu w Polsce. Ukazuje przeobrażenia współczesnego sportu i rolę współzawodnictwa we współczesnej kulturze. Prezentuje zasady i metody edukacyjne w treningu sportowym oraz sylwetkę trenera jako jego organizatora. Kładzie akcent na takie kształtowanie postaw wobec sportu, aby służył on celom ogólnowychowawczym. W procesie tym istotną rolę odgrywa olimpizm jako źródło wartości uniwersalnych. Myślenie pedagogiczne w sporcie powinno być ukierunkowane na kształtowanie zdolności rozumienia i refleksyjnego traktowania sensu sportu jako fenomenu cywilizacyjnego wpływającego na obraz współczesnego świata.

STRESZCZENIE SUMMARY WPROWADZENIE 1.NAUKI O KULTURZE FIZYCZNEJ W POLSKIM SYSTEMIE NAUK 1.1.Pojęcie i istota nauki 1.2.Nauki wychowania fizycznego i nauka o kulturze fizycznej 1.2.1.Refleksje teoretyczne wokół wychowania fizycznego 1.2.2.Biologiczna orientacja w teorii wychowania fizycznego 1.2.3.Społeczne oblicza teorii wychowania fizycznego 1.2.4.Aspekty kulturowo-pedagogiczne w teorii wychowania fizycznego 1.2.5.Formalno-administracyjne podstawy nauk wychowania fizycznego i nauki o kulturze fizycznej 1.2.6.Wychowanie fizyczne w społeczeństwie wiedzy i społeczeństwie sieci 1.3.Nauki o kulturze fizycznej na przełomie XX i XXI wieku 1.3.1.Nauka o sporcie – geneza i rozwój 1.3.2.Czynniki kreujące naukę o sporcie 1.3.3.Upowszechnianie wyników badań nauki o sporcie 1.3.4.Nauka o sporcie a ruch olimpijski 1.3.5.Utrwalanie pozycji nauki o sporcie 2.PEDAGOGIKA JAKO NAUKA INSPIRUJĄCA I WSPOMAGAJĄCA WYCHOWANIE 2.1.Pedagogika współczesna wobec wyzwań edukacyjnych 2.2.Myślenie pedagogiczne w sporcie – nowe przestrzenie badań pedagogicznych 2.3.Pedagogiczne przesłanki edukacji zdrowotnej 2.4.Wychowanie sportowe i olimpizm alternatywnym programem kształcenia i wychowania 3.TREŚCI PEDAGOGIKI SPORTU W ZARYSIE 3.1.Geneza pedagogiki sportu 3.2.Pedagogika sportu w Polsce 3.2.1.Polska pedagogika sportu na przełomie XX i XXI wieku 3.3.Sport w kulturze i wychowaniu obywatelskim 3.3.1 Zabawa jako integralny element kultury i wychowania 3.3.2.Zabawy, gry ruchowe i sport środkiem edukacyjnym 3.3.3. Sport w rzeczywistości kulturowej i wychowaniu obywatelskim 3.4.Pedagogiczne aspekty systemu kształcenia uzdolnionej sportowo młodzieży 3.4.1.Klasy, szkoły sportowe i szkoły mistrzostwa sportowego 3.4.2.Inne środowiska, stowarzyszenia, kluby sportowe i współzawodnictwo 3.5.Pedagogiczne i kulturowe uwarunkowania treningu sportowego i współzawodnictwa 3.5.1.Trening sportowy jako proces edukacyjny 3.5.2.Zasady dydaktyczno-wychowawcze w treningu sportowym 3.5.3.Metody kształcenia i wychowania w sporcie 3.6.Zasada fair play źródłem wartości moralnych w sporcie 3.6.1.Geneza, pojęcie i istota fair play 3.6.2.Fair play jako wartość etyczna 3.6.3.Fair play w perspektywie XXI wieku 3.7.Wolontariat w sporcie i ruchu olimpijskim 3.7.1.Zjawisko i istota wolontariatu 3.7.2.Wolontariat w sporcie 3.7.3.Wolontariat w ruchu olimpijskim, paraolimpijskim i edukacji inkluzyjnej 3.8.Edukacja olimpijska drogą do rozumienia sensu wychowania przez sport i olimpizm 3.8.1.U źródeł edukacji olimpijskiej 3.8.2.Polskie doświadczenia w edukacji olimpijskiej 3.9.Pedagogiczne uwarunkowania efektywności pracy trenera 3.9.1.Trener sportowy jako zawód pedagogiczny 3.9.2.Pedagogiczne powinności trenera osobistego ZAKOŃCZENIE PIŚMIENNICTWO A. Opracowania zwarte i artykuły B. Ustawy, rozporządzenia, deklaracje, raporty, manifesty i inne dokumenty NETOGRAFIA INDEKS OSOBOWY