Poza protokołem tłumacza

Celem książki jest poszerzenie zarysowanych przez dotychczasowe studia profili poetyckich wybranych twórców związanych z londyńskim pismem emigracyjnym "Kontynenty" o refleksję nad kluczowymi aspektami uprawianej przez nich sztuki przekładu. W oparciu o analizy interpretacyjne ich eseistyki teoretycznoprzekładowej oraz spolszczeń literatury anglosaskiej, omówione zostają najbardziej charakterystyczne typy refrakcji, jakie motywują poetów do wprowadzania przesunięć semantycznych w tekstach tłumaczonych utworów lirycznych. Należą do nich, przede wszystkim, refrakcje mające swoje źródła w przeświadczeniu tłumacza o kluczowej roli tradycji w kształtowaniu utworu (Jerzy Pietrkiewicz), postrzeganiu idei i roli sztuki poetyckiej (Bolesław Taborski), oddziaływaniu odgórnie opracowanego repertuaru pryncypiów przekładowych (Bogdan Czaykowski), wpływie na tłumaczenia wizji autora oryginału (Janusz A. Ihnatowicz), związkach między twórczością translatorską i własną tłumacza (Zygmunt Ławrynowicz) oraz świadomości posiadania licencji autorskiej w przypadku autoprzekładów (Adam Czerniawski).

Wstęp 7 CZĘŚĆ I. Kontekst tradycji: przekłady akademickie i studia komparatystyczne Jerzego Pietrkiewicza 25 CZĘŚĆ II. Idea poezji: metafory urealnione w przekładach Bolesława Taborskiego 65 CZĘŚĆ III. Kodeks translatorski: kategoria „dziwności” w strategii przekładowej Bogdana Czaykowskiego 98 CZĘŚĆ IV. Wizerunek autora: przekłady antologijne Janusza A. Ihnatowicza 127 CZĘŚĆ V. Poetyka tłumacza: sztuka przekładu a twórczość autorska Zygmunta Ławrynowicza 158 CZĘŚĆ VI. Licencja autorska: doktryna i praktyka autoprzekładu Adama Czerniawskiego 193 Zakończenie 224 Bibliografia 226 Summary 248 Indeks nazwisk 254