Pokruszone obrazy, poruszone miejsca. Szkice o polskiej prozie XXI wieku

Monografia Pokruszone obrazy, poruszone miejsca. Szkice o prozie polskiej XXI wieku została pomyślana jako swoista kontynuacja czy też kolejna odsłona badań autorki nad współczesną prozą przełomu XX i XXI wieku, prowadzonych w perspektywie spacjalnej. W pierwszych dekadach naszego stulecia w polskim piśmiennictwie twórcy diagnozujący realia zbiorowego życia dowodzą, że „pokruszone obrazy” wspólnotowej przeszłości i pamięci mają determinujący wpływ nie tylko na dzisiejsze strategie zakorzeniania się w konkretnych (lokalnych) punktach w przestrzeni, ale i na zakorzeniania się w bycie. „Poruszone miejsca” – o niestabilnych fundamentach ontologicznych i ambiwalentnym charakterze epistemologicznym – nie dają obecnie dogodnego oparcia dla jednostkowej i społecznej egzystencji. Ich tekstowe wizje zaświadczają o przemianach we współczesnych obiegach komunikacyjnych, jak również odsłaniają nowe ujęcia kondycji człowieka we współczesnym świecie.

WPROWADZENIE CZĘŚĆ PIERWSZA (NIE)ODKRYWANE WIEJSKIE PRZESTRZENIE INICJACJE, PRZEJŚCIA PRZECIĘCIA WYSPY BEZLUDNE PRZEZ GRANICE CZĘŚĆ DRUGA (NIE)UJAWNIANE Z OTCHŁANI W STREFIE CIENI Z BLISKA Z DALEKA TUŻ OBOK CZĘŚĆ TRZECIA (NIE)OSWAJANE WRASTANIE WYZWANIA INKLUZJE W PRZESTRZENI OBOK, POMIĘDZY NA SKRAJU KU KRESOM BEZ ZAMKNIĘCIA NOTA BIBLIOGAFICZNA INDEKS NAZWISK SUMMARY