Jeden z najczęstszych urazów w obrębie kończyny górnej tradycyjnie wiązano przede wszystkim z grupą kobiet w średnim i starszym wieku. W ostatnich latach coraz powszechniej doznają go osoby przed 35 rokiem życia. Uraz powstaje u nich zwykle w mechanizmie wysokoenergetycznym, co oznacza skomplikowany charakter złamania. Zarówno w takich, jak i w prostszych przypadkach korzyści przynosi wyjście poza rutynowe rozpoznanie i leczenie zachowawcze, obarczone znaczącym ryzykiem wadliwego zrostu. Książka zawiera nowoczesne i wszechstronne przedstawienie metod diagnostycznych i terapeutycznych, które stosuje się w złamaniach dalszego końca kości promieniowej. Książka ma charakter praktyczny i krytyczny. Jest to pierwsza na polskim rynku nowoczesna monografia dotycząca złamań dkkp. Autor ponad 130 artykułów w czasopismach recenzowanych, w tym ponad 30 w czasopismach anglojęzycznych. Główne dziedziny zainteresowania naukowego to chirurgia ręki, algodystrofia i zespół kanału nadgarstka.

Wstęp IX 1. Podstawowe zasady stosowane w leczeniu z powodu złamań dkkp 1 2. Diagnostyka 4 2.1. Diagnostyka złamań dkkp 4 2.1.1. Badanie kliniczne 4 2.1.2. Diagnostyka radiologiczna 4 2.1.3. Diagnostyka radiologiczna przy użyciu mobilnego aparatu RTG 5 2.1.4. Inne techniki diagnostyczne 5 3. Anatomia 6 3.1. Anatomia dalszego końca kości promieniowej 6 3.1.1. Anatomia szkieletu kostnego 6 3.1.2. Staw promieniowo-nadgarstkowy 8 3.1.3. Staw promieniowo-łokciowy dalszy [1] 9 3.1.4. Teoria trzech kolumn w dalszym końcu kości promieniowej [2] 10 3.1.5. Praktyczne implikacje anatomii dkkp 12 3.2. Anatomia radiologiczna dalszego końca kości promieniowej 12 3.3. Klasyfikacje kliniczne i radiologiczne złamań dkkp 13 3.3.1.Klasyfikacja Frykmana [3] 14 3.3.2. Klasyfikacja AO 15 3.3.3. Klasyfikacja Fernandeza i Geisslera [4] 16 4. Stabilność złamań dkkp 18 4.1. Definicja i kryteria niestabilności złamań dkkp 18 4.2. Czas dokonywania się wtornych przemieszczeń złamań dkkp 23 4.3. Praktyczne podejście do niestabilności złamań dkkp 23 5. Leczenie zachowawcze złamań dkkp 27 5.1. Informacje ogolne 27 5.2. Wskazania do leczenia zachowawczego 27 5.3. Znieczulenie do nastawienia złamania dkkp 29 5.4. Nastawienie złamania dkkp 29 5.4.1. Nastawienie złamania w aparacie wyciągowym 30 5.4.2. Nastawienie „ręczne” 30 5.5. Unieruchamianie złamań dkkp 32 5.5.1. Pryncypia 32 5.5.2. Pozycja nadgarstka 32 5.5.3. Długość szyny lub gipsu okrężnego do unieruchomienia złamania dkkp 35 5.5.4. Czas unieruchomienia i kontrola radiologiczna 36 5.6. Wyniki leczenia zachowawczego złamań dkkp 37 5.7. Wtorne przemieszczenie złamań dkkp 40 5.7.1. Postępowanie w przypadku wtornych przemieszczeń złamań 42 5.7.2. Poźne przemieszczenie złamania dkkp [5, 6] 43 6. Leczenie operacyjne 45 6.1. Informacje ogolne 45 6.2. Wskazania do leczenia operacyjnego 45 6.2.1. Praktyczny algorytm wyboru metody leczenia operacyjnego 46 6.3. Leczenie operacyjne: techniki zamknięte (przezskorne) 47 6.3.1. Przezskorne zespolenie drutami K 47 6.3.1.1. Klasyczna technika operacyjna zespolenia przez wyrostek rylcowaty z ujęciem dwoch korowek kości promieniowej 48 6.3.1.2. Pierwsza technika wprowadzania drutow K 49 6.3.1.3. Druga technika wprowadzania drutow K 50 6.3.1.4. Technika zespalania „do przełomu” – metoda Kapandji 56 6.3.1.5. Nietypowe zastosowanie drutow K do zespolenia „trudnych” złamań dkkp 62 6.3.1.6. Postępowanie pooperacyjne 64 6.3.1.7. Możliwe problemy i powikłania 65 6.3.1.8. Przegląd piśmiennictwa o leczeniu w złamaniach dkkp zespoleniem drutami K 66 6.4. Stabilizacja zewnętrzna 68 6.4.1. Technika operacyjna 69 6.4.2. Postępowanie pooperacyjne 70 6.4.3. Powikłania po stabilizacji zewnętrznej 72 6.4.4. Przegląd piśmiennictwa o leczeniu z powodu złamań dkkp stabilizacją zewnętrzną 73 6.5. Leczenie operacyjne: techniki otwarte 76 6.5.1. Zespolenie za pomocą ryglowanych płytek dłoniowych 76 6.5.1.1. Technika operacyjna zespolenia z dostępu dłoniowego 76 6.5.1.2. Postępowanie pooperacyjne 80 6.5.1.3. Zalety płytek dłoniowych do zespoleń złamań dkkp 82 6.5.1.4. Trudności, ktore można napotkać przy wykonywaniu operacji. 85 6.5.2. Zespolenie ryglowaną płytką grzbietową 90 6.5.2.1. Technika operacyjna z użyciem płytek DePuy Synthes 91 6.5.2.2. Technika operacyjna z użyciem płytki H zestawu Aptus (Medartis) 92 7. Obrażenia towarzyszące złamaniom dkkp 100 7.1. Niestabilność łodeczkowo-księżycowata 100 7.1.1. Wstęp 100 7.1.2. Anatomia czynnościowa kompleksu łodeczkowo-księżycowatego 100 7.1.3. Konsekwencje uszkodzenia więzadła łodeczkowo-księżycowatego 101 7.1.4. Klasyfikacja zaawansowania niestabilności łodeczkowo-księżycowatej. 102 7.1.5. Rozpoznanie niestabilności łodeczkowo-księżycowatej towarzyszącej złamaniu dkkp 103 7.1.6. Badania obrazowe w diagnostyce niestabilności SL 103 7.1.7. Leczenie w niestabilności łodeczkowo-księżycowatej 104 7.1.8. Technika operacyjna 107 7.1.9. Możliwości naprawy więzadła SL z dostępu grzbietowego 108 7.2. Niestabilność stawu promieniowo-łokciowego dalszego 108 7.2.1. Wstęp 108 7.2.2. Anatomia stawu promieniowo-łokciowego dalszego 109 7.2.3. Wczesna (ostra) niestabilność stawu promieniowo-łokciowego dalszego 110 7.2.4. Poźna (przewlekła) niestabilność stawu promieniowo-łokciowego dalszego 110 7.2.5. Leczenie ostrej niestabilności DRUJ 112 7.3. Złamania kości łodeczkowatej 115 7.3.1. Wstęp 115 7.3.2. Rozpoznawanie złamań kości łodeczkowatej 116 7.3.3. Technika przezskornego zespolenia złamania kości łodeczkowatej z dostępu dłoniowego (od strony bieguna dalszego) 117 7.3.4. Technika otwartego zespolenia złamania kości łodeczkowatej z dostępu grzbietowego (od strony bieguna bliższego) 120 7.3.5 Postępowanie pooperacyjne 122 8. Wadliwy zrost dkkp 123 8.1. Zarys problemu 123 8.2. Zmiany anatomiczne i biomechaniczne w wadliwym zroście dkkp 125 8.2.1. Wadliwy zrost w następstwie przemieszczenia grzbietowego i utraty wysokości promieniowej 126 8.2.2. Wadliwy zrost w następstwie przemieszczenia dłoniowego dkkp 128 8.3. Objawy kliniczne zrostu w wadliwym ustawieniu dkkp 128 8.4. Objawy radiologiczne 129 8.5. Bezobjawowy wadliwy zrost dkkp 129 8.5.1. Leczenie zachowawcze bezobjawowego, wadliwego zrostu dkkp 130 8.6. Leczenie operacyjne 130 8.6.1. Planowanie przedoperacyjne 131 8.6.2. Technika operacyjna z dostępu dłoniowego – sposob klasyczny 132 8.6.3. Technika operacyjna z osteotomią dkkp od strony bocznej i z przeszczepem kości 134 8.6.4. Postępowanie pooperacyjne 136 8.7. Dane z piśmiennictwa o wynikach osteotomii korekcyjnej dkkp 142 9. Algodystrofia 148 9.1. Co to jest algodystrofia? 148 9.2. Częstość występowania algodystrofii po złamaniach dkkp 148 9.3. Rozpoznawanie algodystrofii 149 9.4. Objawy kliniczne 150 9.4.1. Ból 150 9.4.2. Ograniczenie ruchomości kończyny 151 9.4.3. Obrzęk 152 9.4.4. Zaburzenia naczynioruchowe 152 9.4.5. Objawy neurologiczne 152 9.4.6. Zmiany troficzne 153 9.5. Formy kliniczne algodystrofii 153 9.5.1. Wczesna algodystrofia 153 9.5.2. Przewlekła algodystrofia 158 9.6. Diagnostyka obrazowa w algodystrofii 158 9.6.1. Badanie radiologiczne 158 9.6.2. Objawy radiologiczne w algodystrofii i ich lokalizacja [20, 21] 160 9.7. Scyntygrafia kostna 161 9.7.1. Scyntygraficzny obraz algodystrofii [22–24] 161 9.8. Leczenie w algodystrofii 162 9.9. Szanse wyleczenia algodystrofii 165 Dodatek. Objaśnienie używanych terminów medycznych 168 Skorowidz 171

Koszyk

Złamania dalszego końca kości promieniowej