Modele decyzyjne w planowaniu kompletacji zamówień w nowoczesnym magazynie

W celu zwiększenia efektywności magazynów i centrów dystrybucyjnych coraz więcej firm obniża swoje koszty poprzez optymalizację procesów logistycznych. Konieczność stałego zwiększania wydajności wynika z rosnącej na rynku konkurencji oraz z wysokich oczekiwań klienta względem terminowej realizacji zamówień. Kluczowym czynnikiem wpływającym na efektywność pracy magazynu jest czas realizacji zamówień. Ma to przełożenie zarówno na koszty funkcjonowania, jak i zyski firmy, a także na jakość obsługi klientów. W ostatnich latach realizacja zamówień w terminie nie przekraczającym 24 godzin staje się nowym standardem w dostawie produktów, dlatego też wydajność czynności związanych Z kompletacją zamówień w centrach dystrybucyjnych ma kluczowe znaczenie. W praktyce każda pojedyncza oszczędność może przekładać się na łączny zysk całego przedsiębiorstwa. Kilka sekund zyskanych podczas jednej operacji (np. pobierania towaru) ma już istotne znaczenie w skali globalnej, gdy liczba wykonywanych operacji wynosi kilka lub kilkadziesiąt tysięcy.

WSTĘP 7 1. KOMPLETACJA ZAMÓWIEŃ JAKO PROCES MAGAZYNOWY 13 1.1. Magazyn i procesy magazynowe 13 1.2. Prostokątne układy strefy kompletacji 19 1.3. Metody rozmieszczenia towarów 25 1.4. Proces kompletacji zamówień i jego klasyfikacja 32 1.5. Systemy kompletacji zamówień 36 1.6. Nowoczesne technologie w procesie kompletacji 39 2. MODELE DECYZYJNE ZWIĄZANE Z KOMPLETACJĄ ZAMÓWIEŃ 44 2.1. Problemy decyzyjne dotyczące procesu kompletacji zamówień 44 2.2. Optymalny układ strefy kompletacji 46 2.3. Optymalizacja liczby stref kompletacji w systemie pick-to-pack 50 2.4. Optymalizacja trasy przejścia w układach prostokątnych 53 2.4.1. Układ jednoblokowy 54 2.4.2. Układ dwublokowy 58 2.4.3. Układ wieloblokowy 61 2.5. Kompletacja zamówień a problem komiwojażera 63 2.6. Heurystyczne wyznaczanie tras w układach prostokątnych 66 3. KOMPLETACJA ZAMÓWIEŃ W DWUBLOKOWYCH NIESTANDARDOWYCH UKŁADACH STREFY KOMPLETACJI 76 3.1. Niestandardowe układy strefy kompletacji występujące w praktyce 76 3.2. Klasyfikacja rozpatrywanych przypadków 79 3.3. Adaptacja heurystyk wyznaczania tras w układach niestandardowych 85 3.3.1. Heurystyka S-shape” 87 3.3.2. Heurystyka Midpoint” 90 3.3.3. Heurystyka Return” 94 3.3.4. Heurystyka Largest gap” 97 3.4. Ilustracja zaproponowanych scenariuszy 101 4. STUDIUM PRZYPADKU ZAPROPONOWANYCH HEURYSTYK WYZNACZANIA TRAS KOMPLETACJI 104 4.1. Opis problemu badawczego 104 4.2. Rozmieszczenie towarów w strefie kompletacji 106 4.3. Model symulacyjny 119 4.3.1. Założenia 119 4.3.2. Oznaczenia 121 4.3.3. Ograniczenia 122 4.3.4. Cel symulacji 124 4.4. Przebieg symulacji 125 4.5. Prezentacja wyników i wnioski 128 ZAKOŃCZENIE 139 LITERATURA 141 SPIS RYSUNKÓW 147 SPIS TABEL 150