Współcześnie znaczenia i funkcje choreografii niezwykle się rozszerzają i to nie tylko w ramach praktyki artystycznej, lecz także tej wychodzącej poza taniec (choreographing space, choreographing problems czy choreographing empathy). Choreografia to termin pozwalający adekwatnie opisywać zdarzenia kulturowe (ethical choreography, choreography of communication, choreography of consciousness, choreography of multiculture itp.), a nawet zjawiska naturalne (np. choreography of bacteria). Kulturowe, społeczne i polityczne konsekwencje tych metafor są dziś szeroko eksplorowane oraz dyskutowane w przestrzeni praktyk zarówno artystycznych, jak i badawczych.
Zebrane w tej publikacji artykuły odsłaniają kilka możliwych obszarów, w których choreografia okazuje się adekwatnym językiem opisu, strategią działania, matrycą poznawczą lub metodą badawczą. Ponadto są dla siebie nawzajem nielinearnym, sieciowym wprowadzeniem – kładą fundament pod nasze współczesne rozumienie choreografii, a także swego rodzaju choreograficzne myślenie, służące zaistnieniu jej w kolejnych kontekstach.
Interesuje nas wielopoziomowa i wieloaspektowa interakcja heterogenicznych czynników, która staje się możliwa dzięki obecności w każdej z zamieszczonych tu prac odpowiednich strategii choreograficznych. Są one zatem rozpoznawalne w działaniach artystycznych przytaczanych przez autorów, w przyjętych przez nich interdyscyplinarnych metodologiach i nieoczywistych relacjach, jakie pojawiają się pomiędzy kolejnymi rozdziałami.
Ze Wstępu
Teksty dotyczą współcześnie obieranych strategii choreograficznych, nowego podejścia do współczynników tańca i widowiska tanecznego, a także pracy z tancerzem i tworzenia relacji z publicznością. W Polsce publikacja ta jest niezmiernie potrzebna i istotna dla zapoznania się z dokonaniami światowymi oraz przeszczepienia na rodzimy grunt niezbędnych narzędzi badawczych i metodologii do zbadania nowych zjawisk choreograficznych. Głównym kręgiem odbiorców stanie się środowisko polskich tancerzy, performerów, choreografów zajmujących się współczesnymi zjawiskami tanecznymi. Na pewno zainteresują się nią też miłośnicy i krytycy tego typu prezentacji tanecznych.
Z recenzji prof. dr. hab. Tomasza Nowaka
Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach „Programu wydawniczego 2017″.
Wprowadzenie. Dynamika strategii choreograficznych a zasada samoregulacji odśrodkowej – Mariusz Bartosiak, Tomasz Ciesielski 7
Krótki rzut oka na trzy greckie obrazy choreografii – Juliusz Grzybowski 19
Toposy europejskiej tradycji performatywnej. Rekonesans – Mariusz Bartosiak 33
Ruch – podstawa realności świata ożywionego – Maxine Sheets-Johnstone 47
Taniec jako sztuka transmedialna. Choreograficzne instalacje Williama Forsythe’a – Sandra Frydrysiak 63
Hay w wykonaniu House’a. Ocena zasad kreacji i wymagań poznawczych systemów performatywnych – Pil Hansen, Christopher House 75
Gry z percepcją. O strategiach kinestetycznego zaangażowania – Regina Lissowska-Postaremczak 91
Praxis – oddech jako oznaka naskórkowości – Esthir Lemi, Elena Vosnaki 103
Dialog z Hijikatą Tatsumim i jego Ankoku butō – polsko-japoński projekt Kantor_Tropy: Collage i poszukiwanie rizomatycznej strategii choreograficznej – Katarzyna Pastuszak 113
Praktyka choreograficzna jako praktyka polityczna – Marta Keil 127
Sense-action – praktyka-jako-badanie rozpoznana ex post – Tomasz Ciesielski 135
Choreografia jako strategia pedagogiczna: ucieleśnione podejście do szkolenia aktorskiego – Sebastian Cortés 147
Ku Innej Jakości – Aleksandra Maria Ścibor 155
Wibracje – cykl fotografii – Marta Ankiersztejn 161
O Autorach 177
Za darmo